Category Archives: Binnen

Bloederige hobby

Mijn dochter heeft een eigen willetje. Vastberaden is ze, best leuk om dat te zien. Soms denk ik ook: ‘Wat is dat kind toch stronteigenwijs.’ Zo weigerde ze een half jaar pertinent om te fietsen omdat ze het eng vond. Maar de zijwieltjes mochten ook niet terug – dat was niet stoer.

Een impasse, die vorige week abrupt werd beëindigd. Dochterlief had ontdekt dat een vriendinnetje in de zomer had leren fietsen. Nu wilde zij ook, liever gisteren dan vandaag.

In een halve middag leerde ze opstappen, wegrijden (flink doortrappen!) en een beetje balans houden. De basics van het remmen heb ik haar ook nog laten zien, maar daar had ze geen tijd meer voor. “Ik wil niet stoppen, mam, ik wil fietsen!”

En weg was ze. Met kloppend hart (een mix van enorme trots en moederlijke bezorgdheid) keek ik mijn kleuter na, die in steeds grotere cirkels over de parkeerplaats slingerde.

IMG_5042

Na een minuut lag ze op de grond, met een schaafwond op haar knie. Verontwaardigd begon ze te huilen. “Nee mop, je hoeft niet te huilen – vallen hoort er helemaal bij als je leert fietsen,” beweerde ik. En tot mijn verbazing knikte ze. Zwijgend stapte ze weer op. Vijf minuten later reed ze op volle vaart de heg in. Grote kras op haar wang. “Gaat het, liefje?” “Geeft niet.”

Inmiddels fietst ze (nog steeds erg wiebelig) door het hele dorp. Haar fiets loopt aan en ratelt, zo vaak is hij op de grond gekletterd. En mijn kind is qua uiterlijk veranderd van een zoet prinsesje in een aangeslagen prijsvechter. Overal blauwe plekken, schaafwonden, tand door de lip.

Van de week (ze had net een stukje van haar melktand gebroken) zei ik: nu is het genoeg. Je moet eerst goed leren remmen, anders mag je er niet meer op. Waarop zij: “Nee mam, remmen is niet leuk. Ik doe liever mijn voeten in de lucht.” Ik was onverbiddelijk. Zuchtend liet ze me zien dat ze bést snapt hoe de terugtraprem werkt, om daarna weer gevaarlijk zwabberend verder te rijden.

“Fietsen is het allerleukste wat er bestaat,” vertelde ze mij dit weekend. We hadden een tochtje gemaakt, samen op de fiets, naar een hele verre plek. Eentje die ze zelf had uitgezocht. “Eerst fietsen. Dan filmpjes kijken. Dan schommelen. Dan knippen.”

Ik heb een nieuwe rol pleisters gekocht.

Alles wordt anders… Of niet?

Zomervakantie. Tijd om na te denken over alles waar je normaal gesproken niet aan toe komt. Voor mij was het niet anders. In de zomervakantie had ik eindelijk tijd voor ontspanning, en had ik de mogelijkheid om een paar dingen op een rijtje te zetten.

En voor je het weet is het weer voorbij. Je werk is weer gestart, de kinderen gaan weer naar school, je ritme is weer even dwingend als altijd. Wat blijft er dan over van je inzichten? Je plannen en goede voornemens?

Laat ik het even dicht bij mezelf houden. Ik heb in de zomer een paar fijne plannen gemaakt voor mijn werk in de komende maanden. Naast intensieve taaltrainingen voor bedrijven en professionals ga ik me richten op de opbouw van mijn nieuwe project, Netwerkbouwers.

Netwerkbouwers, mijn social media bedrijf met partner Marjolijn Bruurs, richt zich op zelfstandige professionals en ondernemers die hulp zoeken bij hun social media en online communicatie. Wij bieden training én heldere dienstverlening – maatwerk voor mensen die weten hoe belangrijk het is om je online zichtbaarheid te vergroten, maar er niet de tijd voor kunnen of willen vrijmaken om alles zelf te doen.

Maar wat gebeurt er dan met deze blog? Mooidus is de afgelopen maanden een geweldig platform geworden om dagelijkse belevenissen en meningen te delen. En dat wil ik, samen met mijn medebloggers, blijven doen. Maar niet meer dagelijks.

Mooidus blijft jouw online plekje voor de mooie dingen in het leven, voor de bespiegelingen van vrouwen rond de veertig, voor persoonlijke verhalen en meningen over maatschappelijke onderwerpen. Maar in plaats van iedere dag kan je van ons verwachten dat we een keer of 2-3 gaan posten. Iets minder vaak – maar gelukkig wél met de vertrouwde gezichten en een paar nieuwe verrassingen!

Ik heb er veel zin in! Hoop je snel weer op deze site te zien.

IMG_1051.JPG

Gevulde courgettebloem

Sinds dit jaar doen wij mee met een zelfoogstproject bij Land en Boschzigt in ‘s Graveland. Dat bekent dat we begin van het jaar een bijdrage aan dit crowdfunding project hebben gestort, en dat we daar nu sinds medio april de vruchten van plukken.

Elke zaterdag gaan we naar Land en Boschzigt en oogsten we daar zelf wat er die week beschikbaar is voor het zelfoogstproject. Zo hadden we afgelopen week tuinbonen, courgettes, komkommer, nieuwe aardappels, latyrus en kropsla. Verser kan niet, en je eet lokaal én van het seizoen. Bovendien leert het je om eens andere recepten te proberen, want dit was de derde week tuinbonen, dus tijd voor iets anders.

IMG_0988

De tuinbonen liggen klaar voor de eerste dop

IMG_0993

en voor de tweede dop

Dubbeldoppen (dat wil zeggen eerst uit de peul halen, kort even koken en dan de grijze velletjes verwijderen) vinden we toch het lekkerste, en hoewel ik mijn hand al weer redelijk kan gebruiken, ben ik daarbij blij met hulp van manlief. Meestal maak ik dan een simpele  van  vinaigrette van wat citroensap, mosterd, goede olijfolie en een sjalotje en doe dat over de dubbel gedoopte tuinbonen.

Gisteren heb ik ze na het dubbeldobben even kort gebakken met uitgebakken biologische spekjes, een uitje, een beetje knoflook en gerookte paprikapoeder. Heerlijk ! Maar hoe lekker ook, tuinbonen vallen dan wel onder de noemer gezond, maar zeker niet onder de noemer snel klaar. Dus eigenlijk geen recept voor deze blog. Daarom heb ik nog een ander heel snel recept dat ik zaterdag maakte met de oogst.

Deze week was de tweede week dat we courgettes mochten oogsten, en ik had vorige week al met een schuin ook naar de courgettebloemen gekeken, en geconstateerd dat de bloemen alleen aan niet volgroeide courgettes zaten. Maar afgelopen zaterdag had ik geluk, er was een mooie volgroeide courgette met een courgettebloem. Als je wel eens op vakantie in Italië bent geweest, ken je misschien de met ricotta gevulde courgette bloemen wel. Ik had geen ricotta in huis, maar wel een heerlijk stuk Parmezaanse kaas (dat hebben we overigens altijd in de koelkast liggen om lekker wat over het eten te raspen), en wat verse roomkaas.

Ik heb een halve eetlepel geraspte parmezaan door een eetlepel verse roomkaas gedaan, een beetje peper toegevoegd, en daarmee (voorzichtig!!) de courgettebloem gevuld. Vervolgens de courgettebloem heel kort even gebakken met een klontje roomboter in de koekenpan, tot de kaas er net niet uitloopt.  Fotogeniek en lekker ! IMG_1001

Meidenhuis

Ik ben een poosje alleen thuis. Mijn vriend is eergisteren op de boot gestapt om hem uit te zeilen naar onze vakantiebestemming. En dat gaat wel even duren, want een zeilboot gaat niet hard, zelfs niet als je de wind mee hebt. Als je tempo wilt maken, kun je beter op de fiets gaan, dat is sneller. Vriend & boot hebben dus een beetje voorsprong nodig, zodat we elkaar over 10 dagen in het buitenland kunnen treffen.

Alleen thuis. Nou ja, niet echt alleen natuurlijk, mijn kleuter is er ook. Maar de sfeer is wel helemaal anders! Vriend had de deur nog niet achter zich dichtgetrokken of er lag een enorme hoeveelheid knuffels in mijn bed. ‘Mama, ik slaap vanavond bij jou.’ Gezellig, doen we, riep ik. En dat was het natuurlijk ook – heerlijk, als je na een lange dag tussen de dekens kruipt en daar ligt dat kleine krullenkoppie in diepe slaap naast je. Tot vanochtend om kwart voor zes. ‘HEY MAM! BEN JE AL WAKKER! ZULLEN WE OPSTAAN? IK GA WAT KNUTSELSPULLEN PAKKEN! WAAR IS HET PLAKBAND? MAG IK CRUESLI?”  Ik vrees dat mijn dagen de komende tijd een stúk vroeger beginnen.

10443490_861388830555872_5456113303914528530_n (1)

Vanochtend begon de polonaise om half zes.

Kleuter mist haar papa. Om de haverklap vraagt ze: wat denk je dat hij nu doet? Is hij aan het varen? Zullen we bellen? — Papa smeert mijn brood heel anders. Kan jij dat wel? — En: Als ik 8 ben mag ik een konijn. Maar misschien vergeet papa dat, nu hij weg is. Zullen we bellen? Dit schiet niet op. Vriend heeft zojuist Enkhuizen bereikt (inderdaad, een uurtje met de auto, toch ruim een halve dag met de boot!) en heeft al drie telefoontjes van zijn dochter gehad.

In de middag nemen we een besluit: we gaan alles anders dan anders doen. We beginnen met een picknick op zolder, knapzak mee. Ondertussen plannen we een meisjes-uitje (we gaan alle dingen doen die papa niet leuk vindt) en daarna trekken we onze matching ballerina’s aan. Als je dochter vier is, is het in mijn ogen volkomen geoorloofd om dezelfde schoenen te dragen. Helaas vindt zij dat we dit ons leven lang moeten volhouden. Daar ben ik nog niet helemaal uit.

En in de avond is het over. Kleuter kruipt weer als een zonnetje in bed. ‘We missen papa nog wel’, zegt ze, ‘maar nu hebben wij een ander leven.’ De volgende ochtend springt ze om half zes op mijn kussen. Welkom in ons meidenhuis.

Snelle bloemkool-kerrieschotel

Afgelopen maandag wilden we graag de wedstrijd Nederland-Chili zien. Maar gezien het tijdstip, betekent dat dan wel met het bord op schoot eten. Want de ongeschreven regel bij ons thuis is dat we altijd aan tafel eten, tenzij er een EK of WK is en Nederland speelt. Nu kun je dan natuurlijk voor shoarma, een pizza, of het gehele snack-assortiment van onze grootgrutter gaan, maar ik kies toch liever voor iets gezonds. Gezien het feit dat man en kinderen niet allemaal tegelijk op hetzelfde tijdstip thuis zouden zijn door werk en sport, moest het ook nog én vooraf klaar te maken zijn, en makkelijk in de oven warm te houden.

download (1)Kortom, een uitdaging. Gelukkig heb ik altijd wel groenten in huis, en zit mijn vriezer vol met heerlijk rundvlees van  www.koopeenkoe.nl én verantwoord  kip- en varkensvlees van www.okvlees.nl. De keuze viel deze keer op het rundergehakt. In de groentelade lag nog een bloemkool, en voìla, een idee was geboren.

De hoeveelheden zijn slechts een suggestie. Ik zou zeggen, proef, voeg toe, pas aan, en proef opnieuw. Ik hou zelf erg van kerrie, dus bij mij gaat er een flinke hoeveelheid doorheen, maar zeker met kleine kinderen kan het misschien iets te veel zijn.

Ingrediënten

2 uien (middelgroot)

500 gram rundergehakt

1 bloemkool

2 ruime eetlepels kerriepoeder

ca 2 eetlepels sojasaus

ca 1 eetlepel vissaus

ca 1 eetlepel chilisaus

ca 1 eetlepel geraspte kokos

vers geperst limoensap van een halve limoen

(kokos) olie om in te bakken

Eventueel boter

Bereiding

Maak de bloemkool schoon, en snijd in stukken. Rasp de stukken in de keukenmachine tot een fijne substantie (de bloemkool moet er ongeveer uitzien als rijst).

Hak de ui in stukken.

Verhit de olie in een wok, voeg de ui toe en bak even kort tot deze zachter wordt. Voeg het gehakt toe en bak dit rul. Voeg vervolgens de bloemkool toe en roerbak een paar minuten.

Voeg daarna de kerrie, sojasaus, vissaus en limoensap toe. Roer goed door en voeg de geraspte kokos toe. Proef en voeg zonodig nog een smaakmaker toe. Met vissaus en sojasaus maak je een te flauw gerecht is zouter, met limoensap maak je het gerecht is frisser, en met de kokos maak je een te scherp gekruid gerecht iets milder.

Serveer, óf doe in een ovenschotel en leg er dan eventueel een paar klontjes boter op, en hou warm in de oven (100 C). Serveer in kommen.

bloemkool kerrie schotel

De bloemkool-kerrieschotel was al bijna op toen ik in de rust van de wedstrijd nog een foto wilde maken.

 

 

 

 

Smeren maar!

Op internet wemelt het van de bloggers, die schrijven over ieder onderwerp dat je maar kunt bedenken. Maar weet je welke categorie bloggers het meest succesvol is? Meiden en vrouwen die zich specialiseren in mode en beauty!

Nagelverzorging, maar dan snel en makkelijk. Dat is het onderwerp van onze eerste beauty-blog.

Nagelverzorging, maar dan snel en makkelijk. Dat is het onderwerp van onze eerste beauty-blog.

Nu hebben we op Mooidus absoluut oog voor stijl, maar een pure beautyblog heb je hier nog niet gelezen. Wij testen namelijk geen nieuwe producten en doen niet aan betaalde reclame. Natuurlijk hebben we wél warme belangstelling voor uiterlijkheden en zijn we niet vies van een paar fijne en praktische verzorgingstips.

Advies van een professional

Daarom lees je vandaag de eerste Mooidus-beauty-blog ooit. En die gaat, heel klassiek, over de verzorging van je nagels. Omdat ik helemaal zeker van mijn zaak wil zijn, heb ik van tevoren advies ingewonnen bij een geweldige manicure/pedicure. Zij heeft ervoor doorgeleerd! En hier is haar no-nonsense advies in een notendop:

– niet te veel vijlen,
– nagelriemen goed verzorgen,
– veel smeren.

Race tegen de klok

Mijn persoonlijke beauty-doel is simpel: ik wil het mooi, snel en makkelijk. Zou het lukken om met deze tips in minder dan 5 minuten mijn nagels te verzorgen? OK, de klok tikt, laten we beginnen! Hier zijn mijn handen. Beetje droog. De nagels zijn aan de lange kant en een wat rafelig.

Hm. Hier mag wel wat aan gebeuren.

Hm. Hier mag wel wat aan gebeuren.

Helaas kan ik opeens nergens in huis een fatsoenlijke nagelvijl vinden. Het liefs wil ik mijn buffervijl gebruiken. Dat is een vrij grote vijl, met één kant waarmee je in makkelijke slagen je hele nagel kan bijwerken. En met de andere kant kun je de nagel zelf wat oppoetsen, waardoor hij gaat glimmen.

Het zogenaamde bufferen, waarbij je de nagel een beetje ruw maakt en dan opglimt, bewaar ik dus voor een volgende keer. Ik heb sowieso begrepen dat je dat niet vaker dan één keer per maand mag doen, omdat je nagels er wat dunner van worden.

Het enige dat ik op vijl-gebied kan vinden, ligt onderin een reistas. (Ik verdenk mijn vriend en/of dochter en/of kat ervan dat ze speciaal in aanloop naar deze beautyblog-primeur alle nagelvijlen in huis hebben verstopt. Waarom toch? En liggen die vijlen nu in een parallel universum, bij de verdwenen huissleutel en alle kwijtgeraakte sokken?)

Hotelvijl

Aan de slag met het kartonnen hotelvijltje dan maar. De tijd gaat nu in! Ik durf niet hard te vijlen, het is een gemeen ding. Daarom doe ik voorzichtig het randje van mijn nagels, het kost een paar seconden per nagel. In minder dan een minuut ben ik klaar.

Dit is een eng ding. Ik durf er niet hard mee te vijlen.

Dit is een eng ding. Ik durf er niet hard mee te vijlen.

Schiphol

Daarna meteen door met stap 2: verzorging van de nagelriemen. Hier heb ik een handig flesje met olie voor, ooit gekregen van een vriendin die op Schiphol in een verkoop-fuik was gelopen. Heerlijk ruikende, verzorgende olie, dus mij hoor je niet! En er zit een fijne aplicator bij, die lijkt op een kruising tussen lip gloss en een uit de kluiten gegroeid wattenstaafje. Hiermee heb ik het klusje in een minuut geklaard, inclusief masseren.

20140624-225733-82653913.jpg

Blauwe pot

Stap 3: goed smeren. Mijn manicure-vriendin zegt: Het maakt niet uit waarmee, als het maar lekker vet is. Dan gebruik ik vandaag gewoon de universele blauwe NIVEA-pot. Het insmeren kost me 30 seconden. Niet té veel nemen, anders trekt het niet in.

20140624-225734-82654306.jpg

Ik heb nu mijn nagels en handen in 4 minuten van frommelig naar recht, fris, zacht en glanzend gekregen. Dat noem ik nog eens een verzorgings-feestje!

20140624-225734-82654720.jpg

De gouden tip

Heb je meer tijd? Smeer je handen dan eens kwistig in met olijfolie en doe er een plastic zakje omheen. Dit kun je een paar uur laten zitten. Het doet wonderen voor je nagels en de huid van je handen. (En als je het olijfolie-boterhamzakjes-recept op je voeten loslaat, kun je ermee slapen en word je de volgende dag wakker met de meest poezelige voetjes!)

Zo, dat was het! De eerste no-nonsense-Mooidus-beautyblog is een feit. Voor herhaling vastbaar?

Lekker lijstje!

Werk  jij met to-do-lijstjes? Ik wel. Op zondagavond of maandagochtend maak ik meestal een overzicht  met de belangrijkste werk-taken die ik de komende week wil afmaken. Ik gebruik naast mijn digitale agenda heel graag pen en papier. Ik vind het namelijk heerlijk om een vinkje te zetten als ik iets af heb. En dat gaat nu eenmaal het beste op papier. (Snel een idee noteren trouwens ook.)

funny-to-do-list-itemsNu is het afvinken van taakjes altijd leuk. Soms heb ik een enorm actieve ochtend en rats ik zo 15 dingen van mijn lijst. En andere keren zit ik ‘vast’ in een groot project krijg ik helemaal niets af. Klopt niet, want ik werk aan iets groots. Maar mijn lijst wordt niet korter. Dan begin ik taken door te schuiven, soms wel wekenlang.

Pas las ik op internet (over afleiding gesproken) een goede manier om je taken duidelijk te ordenen. Het heet: de 1-3-5 methode. De energie en tijd die je per dag in je taken kunt stoppen is eindig, dus kun je die prima verdelen over één grote, drie middelgrote en vijf kleine taakjes.

In mijn geval ziet dat er zo uit:

5 kleine taakjes – Aan het begin van de dag ben ik helemaal fris en wil ik graag snel resultaten zien. Ik doe een paar kleine taakjes die ik meteen kan ‘afvinken’. Dat ruimt zo lekker op! Meestal begin ik met het checken en beantwoorden van mijn mails. Alles wat minder dan 5 minuten per actie kost, doe ik meteen. Ik schrijf bij voorkeur heel korte mails, meestal niet meer dan 5  regels. Als ik iets aan de telefoon wil regelen, hetzelfde verhaal. Korte belletjes, niet meer dan 5 minuten, heel resultaat gericht. Meestal heb ik binnen een uur niet vijf, maar wel tien kleine taakjes klaar.

1 groot project – Tussen 10 en 15 uur ligt mijn meest productieve tijd. Ik probeer die tijd in één of twee blokken te knippen voor het uitvoeren van een grote taak. Een vertaling, een training, het uitwerken van grotere projecten.

3 middelgrote dingen – Aan het eind van de middag en in de avond, heb ik nog wel energie, maar niet zo’n enorm concentratievermogen dat ik uren aan één ding wil werken. Die energie gebruik ik voor middelgrote taken. Langere gesprekken met klanten en opdrachtgevers. Het schrijven van een blog. Of: facturen maken. Dat laatste, eigenlijk een leuk onderdeel van je werk, want het is toch de sleutel tot je inkomen, zie ik vaak als ‘zware taak’. Geen idee waarom eigenlijk.

Op zich werkt deze manier van omgaan met lijstjes prima voor mij. Ik houd meer overzicht over mijn tijd dan wanneer ik alles dwars door elkaar heen doe. Een beetje plannen geeft gewoon focus – en dat heb ik met veel afwisselende bezigheden zéker nodig. Maar natuurlijk is de 1-3-5-gedachte geen wet van Meden en Perzen. Dus als het anders loopt, zal ik mezelf daarover nooit op mijn kop zitten.

Ik zie het meer als een prettige richtlijn, of zoals één van mijn favoriete film citaten in Pirates of the Carribean: “The Pirate Code is more what you call guidelines than actual rules. Welcome aboard The Black Pearl, Miss Turner!”

En nu begin ik snel aan mijn ‘grote ding van de dag': een vertaling afmaken voor The New Motion. Dat is een fijne klant met een prachtige missie: de wereld een beetje beter maken met makkelijke en handige producten voor mensen die rijden in een elektrische auto. Maar daarover een andere keer meer, want dat staat vandaag niet op mijn lijstje! ; )

1-3-5 to do list

 

 

Bietenketchup

Toen onze jongens klein waren, hebben we jarenlang gekampeerd. Langzaam zochten we wat meer comfort op, en zijn we over gegaan op het huren van huizen van particulieren via websites als HomeAway en airbnb.  Elk jaar begint mijn zoektocht naar het perfecte vakantiehuis al weer vroeg. Volgens sommigen hier in huis, wel heel erg vroeg! Want het wensenlijstje wordt steeds langer, zeker nu de jongens niet meer mee gaan op vakantie.

Zo hebben we een keer een huis in Italië gehuurd, waarbij we voor de dichtstbijzijnde winkel ongeveer 25  minuten moesten rijden. Dat was destijds het favoriete vakantie huis van onze,  toen 10-en 8- jarige,  zoons. Maar nu zoeken we het toch iets centraler. Zeker nu ik iedere middag even moet rusten, willen we niet al te lang hoeven te reizen om iets te kunnen bekijken en om boodschappen te doen. Het huis dat we dit jaar in Dublin huurden via nearcityrentals voldoet in ieder geval aan onze eisen.

En als bonus lag het huis vol met kookboeken en kook tijdschriften. Nu heb ik thuis vier grote boekenplanken vol met kookboeken, maar er blijft natuurlijk altijd genoeg om te lezen! Zo ook in Dublin, waar ik meerdere heerlijke recepten heb gevonden – en gekookt. Eén van die recepten was voor bietenketchup, en sinds de vakantie in Ierland maak ik regelmatig een paar flesjes. Heerlijk fris bij het eten in plaats van gewone ketchup, en mooi van kleur.

rauwe bietenIngrediënten

300 gram bieten

1 theelepel knoflook, gehakt

200 ml appel- of wijnazijn

1 ui, gehakt

100 ml honing

 

Bereiding:

1. Doe alle ingrediënten in een pan en breng aan de kook.

2. Laat 20 minuten koken.

3.  Doe in de blender totdat het mengsel glad is, voeg zout en peper naar smaak toe.

4. Doe in een schone pot/fles/bakje. De ketchup blijft een paar weken goed.

 

foto bietenketchup

Voor deze ketchup heb ik Chioggia bieten gebruikt, daarom is de ketchup eerder roze dan rood van kleur.

 

En waar kun je die bietenketchup nou voor gebruiken?

Een paar ideeën:

1. Bietenwraps 
bietenwrap kleinDaar heb je voor nodig: Wraps, bietenketchup, rucola, zachte geitenkaas (of voor een variant zonder zuivel een lekkere frisse appel – en een handje pecannoten.
Gepofte bietjes maken –> rauwe bietjes in partjes snijden . Pak de bietjes goed in (dubbel) aluminiumfolie in en leg ze in een ovenschaal en besprenkel met olijfolie, balsamicoazijn, tijm, zout en peper. Ongeveer een uur in de oven (voorverwarmd op 175C).
Smeer nu een dun laagje bietenketchup op de wraps, beleg ze met rucola, bietjes, geitenkaas (of appel) en de pecannoten, rol op en snij door.

2. In plaats van ketchup op een biologische hamburger van goede kwaliteit (of zelfgemaakt)

3. In gevulde eieren, met een beetje mierikswortel en mayonaise, en eventueel wat zalmsnippers

4. Op brood

En er zijn nog veel meer toepassingen! Laat je me weten waar jij je flesje bietenketchup voor gebruikt?

Afvallen en Cardio?

in-shape-met-de-challenges-van-mama-stralend-fitDenk jij dat ook? Dat het goed is voor je lijn om lekker lang op de crosstrainer te staan of zo vaak mogelijk te gaan hardlopen? Helaas. Wie wil afvallen doet er verstandiger aan zich te focussen op krachttraining.

Cardiotraining (crosstrainer, hardlopen) is in eerste instantie gericht op het verbeteren van de werking van het hart, de longen en de bloedvaten, oftewel het cardiovasculaire (uithoudings)vermogen en niet op het vergroten van je spiermassa. Het is altijd goed om je conditie te verbeteren, maar als je wilt afvallen is het béter om deze vorm van sporten te combineren met krachttraining.
Krachttraining richt zich namelijk meer op de spieren, en spieren, dat zijn behoorlijke calorievreters, mits ze flink actief zijn.

In Jip en Janneke-taal zou je het als volgt kunnen uitleggen:
Het lichaam is erop gemaakt zo zuinig mogelijk te functioneren, m.a.w. zo min mogelijk energie te verbruiken. Spieren die niet of nauwelijks worden gebruikt staan daarom in een soort ‘stand-by’ modus: ze verbruiken geen energie (lees: calorieën), dus er hoeft ook geen energie naartoe. Wanneer je méér energie tot je neemt (in de vorm van voeding) dan dat je verbruikt (in de vorm van beweging), dan wordt het overschot opgeslagen in de vetcellen en niet in de spieren.

Als je wilt afvallen, dan wil je het energieverbruik (lees: calorieverbruik) van je lichaam zodanig verhogen dat het lichaam:
a) een teveel aan energie (voeding) kwijt kan in de spieren in plaats van in de vetcellen, en
b) zelfs de overtollige energie – die ligt opgeslagen in de vetcellen – gaat aanspreken.

Dit alles bereik je door krachttraining, want daarmee maak je de ‘stand-by’ spieren actief.

 

Start gewoon eens met het gebruik van gewichtjes bij je workout en/of wissel 3 minuten cardio af met een paar krachtoefeningen zoals squats, lunges en push ups. Je kunt ook altijd op mijn site kijken voor een 3×3 workout. Onder deze link vind je een hele verzameling!
Succes!
Warme groet,
Ginny

krachtsportvrouwen3

Bosvruchten-kokosmousse

Niet alleen een geschikt woord voor een potje scrabble, maar ook een heerlijk toetje! En natuurlijk kan het ook altijd even tussendoor.

Ik eet sinds ruim een jaar nagenoeg geen suiker meer. En als ik wél een keertje suiker eet, dan kies ik bij voorkeur natuurlijke suikers. Wat vorig jaar april begon als een  uitdaging van  drie maanden is  voor mij intussen een ‘way of life’ geworden. En niet alleen omdat het heel veel kilo’s scheelt, maar vooral omdat ik mij er lichamelijk echt veel beter door voel.

Sinds 2008 heb ik sarcoïdose, een chronische ziekte. Lastig – en als extraatje bracht de sarcoïdose nog een tweede chronische ziekte, dunne vezel neuropathie, mee. Deze aanslag op mijn gezondheid heeft mijn leven behoorlijk op zijn kop gezet. Ik moest op zoek naar ander werk, ga verplicht elke middag 2 uur naar bed om te rusten, kan niet meer lang autorijden en moet veel (gedoseerd) bewegen… Om maar een paar van de veranderingen te noemen.

Maar langzaam aan heb ik alle aanpassingen voor elkaar gekregen. Vorig jaar had ik mijn  nieuwe ritme al behoorlijk te pakken.  Echter, tot april vorig jaar moest ik nog sterke pijnstillers nemen, voor de dunne vezel neuropathie. Ik had wel eens geprobeerd daar mee te stoppen, maar steeds zonder succes. Toen begon ik met het minderen van suiker uit mijn dagelijks eetpatroon. In eerste instantie deed ik dat heel rigoreus,  inclusief de natuurlijke suikers. En toen werd de pijn minder! Dus ben ik langzaam gaan afbouwen en uiteindelijk gestopt ! Het is natuurlijk niet wetenschappelijk onderbouwd, en zal vast niet voor iedereen gelden, maar voor mij werkt het – no sugar, no pain!

Daarom presenteer ik dit lekkere toetje, met alleen natuurlijke suikers. Het smaakt fantastisch bij zomerse temperaturen en het is in een zucht gemaakt (mits je een blender hebt).

Ingrediënten (4 personen)

  • 1 blik koksmelk of room (400 ml)
  • ca 1,5 cup bosvruchten (diepvries)
  • 1 tl (of meer) vanillepoeder (online te koop bij diverse webwinkels met superfoods). Je kunt ook goede vanille essence gebruiken.

Bereiding

Doe alle ingrediënten in de blender en mix deze 1 minuten op hoge snelheid (of de optie voor desserts als jouw blender die heeft).

Verdeel over glaasjes en versier eventueel met wat verse munt.

foto

De mousse in de stralende namiddagzon.

 

Eet smakelijk!

 

Koken met één hand: Zalm met mosterd en bacon

Toen Barbara mij vroeg of ik recepten wilde schrijven voor Mooidus, was haar vraag of de maaltijden lekker, gezond én makkelijk konden zijn. Nu vroeg ze mij dat precies op het juiste moment. Ik heb namelijk  een operatie aan mijn arm gehad en mag  daarom mijn linker arm en hand 8 weken niet gebruiken. De recepten voor de komende periode zijn dus met één arm (en wat hulp van een bereidwillige huisgenoot) te maken. Zo ook mijn eerste recept:

Zalm met mosterd en bacon

IMG_0801

De ingepakte zalm ligt klaar in de ovenschaal. Dit is met één hand te doen, gegarandeerd!

Ingrediënten (voor 4 personen)

  • 4 rechte stukken zalmfilet van ca. 150 gram per stuk
  • 4 eetlepels Dijon mosterd
  • 16 rechte plakken ontbijtspek

Bereiding

Verwarm de oven voor op 175 C. Bekleed een ovenschaal met bakpapier. Smeer de zalm in met de mosterd (je kunt de hoeveelheid aanpassen naar smaak, en zelfs helemaal weglaten als je niet van mosterd houdt) Pak de zalm in de ontbijtspek, en leg de stukken in de ovenschaal. Bak dit 15 minuten in de oven. Serveer bijvoorbeeld met gesauteerde andijvie (bak 1 gehakte ui met 2 teentjes knoflook rustig in een flinke klont boter tot de ui zacht wordt, bak de andijvie even kort mee tot deze slinkt, en bestrooi met zout en peper).

IMG_0805

De zalmpakketjes smaken heerlijk met gesauteerde andijvie. Sjiek woord voor: even aanbakken met een uitje en wat knoflook!

Eet smakelijk!

Welkom op mooidus, Natasja!

mooidus blogteam

Lieve lezers, we hebben weer een uitbreiding van het team! Een heel hartelijk welkom aan Natasja. We kennen elkaar al een paar jaar. Rond 2007 werkten we namelijk voor dezelfde opdrachtgever, Natasja aan de financiële kant en ik aan een Duitstalige klus op het gebied van vastgoed en beheer. Op een dag moesten we samen op reis, meerdere afspraken in Berlijn. Dat bleek het begin van een leuke vriendschap! De gedeelde liefde voor lekker eten en fijne concerten zorgde in de afgelopen jaren voor heel wat leuke dagen.  Morgen lees je Natasja’s eerste blog – maar hier kun je haar al een beetje leren kennen.

Natasja Verwoerd combineert haar werk voor haar eigen consultancy bedrijf met haar grote passies, koken en reizen. Als consultant helpt ze zelfstandigen en bedrijven om structuur in hun administratie en organisatie aan te brengen. Met haar cateringbedrijf verrast ze mensen met gerechten, waarbij gezond én lekker wedijveren om de eerste plaats. Ze reist graag om inspiratie op te doen voor haar gerechten – altijd op zoek naar bijzondere locaties en restaurants. Een reis naar Portugal leverde de inspiratie voor de naam van haar onderneming, Ciente (www.ciente.nl).

Natasja’s man deelt haar passies en met 2 volwassen zoons hebben ze nu de vrijheid om samen vaker te reizen en uit eten te gaan.

Natasja Verwoerd

Natasja Verwoerd

Morgen dus  de eerste blog van Natasja op Mooidus. En die wordt… heel erg lekker!