Category Archives: Hoofd

Waarom Mantelzorgelijk?

Een nieuwe blogsite opzetten – over een onderwerp dat (hopelijk nog even) ver van je eigen bed staat. Waarom doe je zoiets? In mijn geval is dat, omdat mantelzorgen me raakt. Niemand zorgt voor niemand. En is het niet nu meteen, dan over een poosje. Je partner,  je ouders, je buren… Er komt een dag dat je voor ze klaar moet staan. En dan sta je er ook.

Er is nog iets. Tot vandaag bestaat maar heel weinig platform voor de individuele verhalen van mantelzorgers. Hoe kan dat nou? De eigen beleving is toch voor veel mantelzorgers het uitgangspunt? Toch gaat het op internet vooral over de ‘professionele benadering’.  

Mantelzorgelijk.nl is voor mij een uitdaging én een opdracht, zowel persoonlijk als professioneel.

m&bMarjolijn en ik zijn vriendinnen – en partners in het bloggen. Marjolijn heeft sinds een jaar of twee te maken met mantelzorg, haar vader is dementerend en zijn situatie is de afgelopen maanden sterk verslechterd. Zelf ben ik mantelzorger in spé – voor mijn moeder (ze woont om de hoek en is vooralsnog in goede gezondheid). Ik denk dat die persoonlijke betrokkenheid ons aan het denken heeft gezet. We willen ons inzetten voor mantelzorgers – en wel op een manier waar we zelf goed in zijn. Door te schrijven, te netwerken, te delen en verbinden.

Waarom dan geen persoonlijke blog, maar een openbare site genaamd mantelzorgelijk.nl? Omdat er, naast alle professionele sites voor mantelzorgers (denk mezzo) gewoonweg te weinig plek op Nederlandstalig internet bestaat waarop mantelzorgers hun eigen ervaringen uitwisselen en verhalen van lotgenoten kunnen lezen. Wij vinden dat er een blogsite moet zijn, waarop mensen die voor anderen zorgen, elkaars belevenissen, zorgen en vragen kunnen lezen, elkaar kunnen vinden en elkaars blogs kunnen volgen.

We willen met deze site een persoonlijke plek creëren waar mensen zich thuis voelen, in plaats van een professionele ‘hulpverleners’-hangout.

Marjolijn en ik willen – naast het delen van onze eigen verhalen én een vergaarbak voor kennis opbouwen – vooral een blogsite maken waarop veel verschillende mensen, denkbeelden en ervaringen een plek krijgen. Mantelzorgelijk.nl staat zoals je ziet nog in de kinderschoenen, we zijn nog niet eens echt ‘online’ en aan het delen. Maar het is ons doel om in de komende weken een mooi begin te maken en komend jaar door te groeien naar een verzamelplek voor allerlei mensen die te maken hebben met mantelzorg – en wel vanuit persoonlijk perspectief.

Doe je mee? Deel deze site dan met je vrienden en kennissen, die voor iemand zorgen. Want mantelzorgen doe je zelf, maar ook samen.

Dag van de Mantelzorg

Vandaag is de Dag van de Mantelzorg – en wij hebben een kadootje. Mantelzorgelijk.nl is een nieuwe website vol ervaringen, gevoelens en verhalen van mantelzorgers.

Waarom deze site? Omdat over zes weken de nieuwe WMO ingaat en we geen keuzes meer hebben. Mantelzorgers lopen nu al op hun tenen, maar over een paar weken is het voor iedereen gedaan.

Niet dat er iets mis is met hulp bieden aan een ander! Mantelzorgen doe je met liefde en vanzelfsprekendheid. Maar over een paar weken gaat in het Nederlandse zorgsysteem zo’n beetje alles op de schop. En ons mantelzorgers staat een hele zware taak te wachten. Want alle extra hulp, die wat zo vanzelfsprekend was als je hem nodig had, is wegbezuinigd. We gaan van verzorgingsstaat naar participatiemaatschappij – en dat is echt hele andere koek!

Iedereen is straks wel mantelzorger voor iemand. Daarmee krijgen we er allemaal steeds meer taken bij. En het is best lastig om als  als mantelzorger steun te vinden! Er bestaan wel instanties, maar die zijn met name met officiële aspecten bezig.

Vandaag, op de dag van de mantelzorger, presenteren wij mantelzorgelijk.nl. Hier heb je niet alleen op de dag van de mantelzorger iets aan, maar het hele jaar rond.

6621LRzwWe werken samen met vele gastbloggers, die vertellen over hun eigen leven en ervaringen. Denk aan de zorg voor demente ouders, chronisch zieken, gehandicapte kinderen, verslaafde familieleden, of dierbaren met psychische aandoeningen.

We delen nieuwsfeiten en bieden een platform dat niet gekleurd is. Mantelzorgelijk is een site waar je terecht kunt met vragen, onzekerheden of puur omdat je iets met gelijkgestemden wilt delen, zodat je leven misschien iets minder ‘ Mantelzorgelijk ‘ wordt. Want mantelzorgen, dat doe je niet, alleen maar samen!

Benieuwd? Neem dan een kijkje op www.mantelzorgelijk.nl en doe mee!

Lieve groet,

Claudia, Marjolijn en Barbara

#DvdM14

3 minuten, 500 jaar, eeuwig mooi

500-womenDit waanzinnige filmpje, gemaakt door Philip Scott Johnson, duurt nog geen drie minuten. In die tijd luister je niet alleen naar een prachtige cello suite van Bach, gespeeld door de onvolprezen Yo Yo Ma. Je kijkt ook naar een compilatie van 90 schilderijen – portretten van vrouwen, gemaakt tussen 1250 en 1950.

(De volledige lijst van kunstwerken vind je hier: 500 years of women in paintings list.)

Fascinerend, hoe ons beeld van vrouwen en schoonheid in de afgelopen eeuwen is veranderd. Maar ook welke punten in het gezicht van een vrouw (ogen, haren) eeuwigheidswaarde lijken te hebben.

Pak die drie minuten van je dag en droom even mee. Mooidus!

500 Years of Female Portraits in Western Art from Philip Scott Johnson on Vimeo.

Alles wordt anders… Of niet?

Zomervakantie. Tijd om na te denken over alles waar je normaal gesproken niet aan toe komt. Voor mij was het niet anders. In de zomervakantie had ik eindelijk tijd voor ontspanning, en had ik de mogelijkheid om een paar dingen op een rijtje te zetten.

En voor je het weet is het weer voorbij. Je werk is weer gestart, de kinderen gaan weer naar school, je ritme is weer even dwingend als altijd. Wat blijft er dan over van je inzichten? Je plannen en goede voornemens?

Laat ik het even dicht bij mezelf houden. Ik heb in de zomer een paar fijne plannen gemaakt voor mijn werk in de komende maanden. Naast intensieve taaltrainingen voor bedrijven en professionals ga ik me richten op de opbouw van mijn nieuwe project, Netwerkbouwers.

Netwerkbouwers, mijn social media bedrijf met partner Marjolijn Bruurs, richt zich op zelfstandige professionals en ondernemers die hulp zoeken bij hun social media en online communicatie. Wij bieden training én heldere dienstverlening – maatwerk voor mensen die weten hoe belangrijk het is om je online zichtbaarheid te vergroten, maar er niet de tijd voor kunnen of willen vrijmaken om alles zelf te doen.

Maar wat gebeurt er dan met deze blog? Mooidus is de afgelopen maanden een geweldig platform geworden om dagelijkse belevenissen en meningen te delen. En dat wil ik, samen met mijn medebloggers, blijven doen. Maar niet meer dagelijks.

Mooidus blijft jouw online plekje voor de mooie dingen in het leven, voor de bespiegelingen van vrouwen rond de veertig, voor persoonlijke verhalen en meningen over maatschappelijke onderwerpen. Maar in plaats van iedere dag kan je van ons verwachten dat we een keer of 2-3 gaan posten. Iets minder vaak – maar gelukkig wél met de vertrouwde gezichten en een paar nieuwe verrassingen!

Ik heb er veel zin in! Hoop je snel weer op deze site te zien.

IMG_1051.JPG

Vakantierooster

Jullie hebben het vast al gemerkt, het is wat rustiger op Mooidus dan de afgelopen maanden. De reden is simpel: ik heb de afgelopen weken heel hard gewerkt en had minder tijd om te bloggen. En nu is het zomervakantie.

De vraag is: hoe ga ik die invullen? Vorige zomer was ik geen dag offline. Ik gebruikte mijn social media intensief en verstuurde iedere dag een stapel mails, zakelijk en privé. Mijn telefoon stond altijd aan, want ik werd om de haverklap gebeld voor strategische besprekingen. Ik was weliswaar een paar weken in het buitenland, maar constant ‘paraat’. Om bereikbaar te blijven voor opdrachtgevers natuurlijk. Maar ook uit een soort automatisme.

Het gevolg was dat ik vorige zomer niet echt vrij heb gehad. Het werk ging permanent door en mijn hoofd ook. Het gevolg was ook: spanningen met mijn gezin. Zij waren met mij onderweg en wilden wél van de vrije tijd genieten met het bijbehorende vakantiegevoel. Een reisgenoot die constant zit te mailen en appen, dan wel haar status wil checken, draagt niet echt bij aan de vakantievreugde.

Daarom doe ik het dit jaar anders. Mijn opdrachtgevers weten dat ik komende maand alleen bereikbaar ben voor noodgevallen. En mijn eigen online gedrag? Dat schakel ik om op ‘vakantierooster’. Dat betekent dat het ook op Mooidus de komende periode wat stiller is. De batterij opladen.

Fijne vakantie allemaal! Half augustus zijn we terug.

vakantierooster

Extreme close up

Vandaag aandacht voor een schitterend foto- en videoproject van de fotograaf Tomaso Baldessarini. Voor zijn serie ‘Anti.Mono.Stereo’  maakt hij 365 foto’s van gezichten in extreme close ups. Het resultaat is verbluffend: wég met de gangbare ideeën over schoonheid en vergankelijkheid. Kijk zelf maar.

Julia Bremermann © Tomaso Balessarini

© Tomaso Balessarini

© Tomaso Balessarini

baldessarini_tomaso_big1

© Tomaso Balessarini

tomaso baldessarini

© Tomaso Balessarini

tomaso baldessarini1

© Tomaso Balessarini

 

Op de website van Baldessarini vind je nog veel meer foto’s in een hoge resolutie. Een prima artikel over de achtergronden van deze serie vind je hier.

ANTIMONOSTEREO IMAGE FILM from Studio Baldessarini on Vimeo.

Hoeveel laat jij zien?

Het is een vraag die iedereen die op social media actief is, aan zichzelf (en waarschijnlijk ook aan anderen) stelt: hoeveel laat je zien? Welke aspecten van je leven deel je met je online vrienden?

Schrijf je weleens wat over je werk? Maak je een foto van bijzonder lekker eten? Deel je foto’s van leuke uitjes? Of herplaats je bij voorkeur leuke citaten en internet-hypejes? Alles kan – en ook in mijn vriendenkring gaan mensen heel verschillend om met de verschillende mogelijkheden.

meanwhile-on-instagram

Privacy, ook van de kinderen, is in ieder geval een belangrijk onderwerp. Sommige van mijn vriendinnen posten graag familiekiekjes, anderen juist niet. De één zegt: ‘Ik plaats wel selfies, maar mijn kinderen komen niet met een foto op Facebook’, de ander zegt: ‘Ik plaats gewoon leuke foto’s – maar altijd zonder naam’ en de derde taalt er niet naar en deelt alles. Zelf plaats ik weleens foto’s van mijn kind, maar leg ik de grens bij ‘taggen’. Ze is nog klein en zal later zelf bepalen of en hoe ze online te vinden is. Een eigen profiel en met naam en toenaam op het net, dat zie ik niet zitten.

IMG_4467

Ik deel weleens foto’s van mijn dochter op internet. Maar zonder taggen, want ze bepaalt later zelf welk deel van haar leven ze online wil hebben.

Al of niet je persoonlijke mening delen, dat is een andere vraag. Ik schreef vorige week een blog waarin ik mijn zicht deelde op de mediabehandeling van Volkert van der Graaf. Het was geen wereldschokkende mening, denk ik. Toch vielen mij twee dingen op. Ten eerste: die blog is enorm goed gelezen, mensen vonden het dus een interessant onderwerp. Maar in tegenstelling tot ‘onschuldige onderwerpen’ heeft op dit stukje niemand een reactie op achtergelaten. Ten tweede: veel mensen deelden na het lezen privé wél hun mening met me. En vaak met de opmerking erbij: zo en zo denk ik erover, maar dat ga ik echt niet op internet delen. En daar heb ik alle begrip voor, want de grens ligt voor iedereen anders.

Sinds begin dit jaar schrijf ik bijna dagelijks een blog. Natuurlijk bepaal ik zelf hoeveel persoonlijks en hoeveel mening ik in mijn stukjes deel. Als je ze allemaal leest, zul je zeker een bepaalde indruk van mij en mijn leven krijgen. Maar ik laat natuurlijk ook heel veel weg. En ik ben me er terdege van bewust dat vrijwel iedereen om mij heen zijn of haar online persona op dezelfde manier ‘filtert’.

Zijn blogs en social media profielen daarom bij voorbaat ‘nep’? Nee, niet persé. Maar ze zijn onvolledig. Je zult nooit het hele plaatje te zien krijgen. Je zult nooit het hele verhaal lezen. Als je dat van elkaar weet, zijn posts op social media (in mijn ogen) een welkome aanvulling op het contact dat je ook op andere manieren onderhoudt.

Lekker lijstje!

Werk  jij met to-do-lijstjes? Ik wel. Op zondagavond of maandagochtend maak ik meestal een overzicht  met de belangrijkste werk-taken die ik de komende week wil afmaken. Ik gebruik naast mijn digitale agenda heel graag pen en papier. Ik vind het namelijk heerlijk om een vinkje te zetten als ik iets af heb. En dat gaat nu eenmaal het beste op papier. (Snel een idee noteren trouwens ook.)

funny-to-do-list-itemsNu is het afvinken van taakjes altijd leuk. Soms heb ik een enorm actieve ochtend en rats ik zo 15 dingen van mijn lijst. En andere keren zit ik ‘vast’ in een groot project krijg ik helemaal niets af. Klopt niet, want ik werk aan iets groots. Maar mijn lijst wordt niet korter. Dan begin ik taken door te schuiven, soms wel wekenlang.

Pas las ik op internet (over afleiding gesproken) een goede manier om je taken duidelijk te ordenen. Het heet: de 1-3-5 methode. De energie en tijd die je per dag in je taken kunt stoppen is eindig, dus kun je die prima verdelen over één grote, drie middelgrote en vijf kleine taakjes.

In mijn geval ziet dat er zo uit:

5 kleine taakjes – Aan het begin van de dag ben ik helemaal fris en wil ik graag snel resultaten zien. Ik doe een paar kleine taakjes die ik meteen kan ‘afvinken’. Dat ruimt zo lekker op! Meestal begin ik met het checken en beantwoorden van mijn mails. Alles wat minder dan 5 minuten per actie kost, doe ik meteen. Ik schrijf bij voorkeur heel korte mails, meestal niet meer dan 5  regels. Als ik iets aan de telefoon wil regelen, hetzelfde verhaal. Korte belletjes, niet meer dan 5 minuten, heel resultaat gericht. Meestal heb ik binnen een uur niet vijf, maar wel tien kleine taakjes klaar.

1 groot project – Tussen 10 en 15 uur ligt mijn meest productieve tijd. Ik probeer die tijd in één of twee blokken te knippen voor het uitvoeren van een grote taak. Een vertaling, een training, het uitwerken van grotere projecten.

3 middelgrote dingen – Aan het eind van de middag en in de avond, heb ik nog wel energie, maar niet zo’n enorm concentratievermogen dat ik uren aan één ding wil werken. Die energie gebruik ik voor middelgrote taken. Langere gesprekken met klanten en opdrachtgevers. Het schrijven van een blog. Of: facturen maken. Dat laatste, eigenlijk een leuk onderdeel van je werk, want het is toch de sleutel tot je inkomen, zie ik vaak als ‘zware taak’. Geen idee waarom eigenlijk.

Op zich werkt deze manier van omgaan met lijstjes prima voor mij. Ik houd meer overzicht over mijn tijd dan wanneer ik alles dwars door elkaar heen doe. Een beetje plannen geeft gewoon focus – en dat heb ik met veel afwisselende bezigheden zéker nodig. Maar natuurlijk is de 1-3-5-gedachte geen wet van Meden en Perzen. Dus als het anders loopt, zal ik mezelf daarover nooit op mijn kop zitten.

Ik zie het meer als een prettige richtlijn, of zoals één van mijn favoriete film citaten in Pirates of the Carribean: “The Pirate Code is more what you call guidelines than actual rules. Welcome aboard The Black Pearl, Miss Turner!”

En nu begin ik snel aan mijn ‘grote ding van de dag': een vertaling afmaken voor The New Motion. Dat is een fijne klant met een prachtige missie: de wereld een beetje beter maken met makkelijke en handige producten voor mensen die rijden in een elektrische auto. Maar daarover een andere keer meer, want dat staat vandaag niet op mijn lijstje! ; )

1-3-5 to do list

 

 

De foto van Volkert

Sinds Volkert van der Graaf niet meer in de gevangenis zit, komt hij regelmatig in het nieuws. Niet omdat hij dat zelf wil. De moordenaar van Pim Fortuyn heeft tijdens zijn 12 jaar in hechtenis nooit een media-verklaring afgelegd. En nu hij vrij is, mag hij het niet eens meer van de rechter.

Nee, eerst was het de burgemeester van Apeldoorn, die de inwoners op de hoogte bracht van de komst van een nieuwe buurman. Terechte actie, van die burgemeester. Maar in mijn ogen een compleet overtrokken reactie van de landelijke media, die twee dagen lang allemaal (!) een reporter door de Apeldoornse binnenstad lieten lopen met de vraag: ‘Wat vindt u er nou van, dat-ie hier is gaan wonen?’. Ja, wat vind je daarvan. Kom op, zeg. Het gevolg is een graadmeter van verontwaardiging: de één vindt het héél erg, de ander kan het niet bommen. En: iedereen die dat wilde weten, weet nu precies waar Volkert van der Graaf woont.

Deze week kwam de Telegraaf eroverheen. Ik hoorde op de radio dat de hoofdredactie van deze krant een regelrechte redactionele oekaze heeft uitgegeven: ‘Breng me de eerste foto van Volkert’. (Breng me het hoofd van de moordenaar op een zilveren schaal.) Want ook al is de nieuwswaarde van die plaat nul komma nul, hoofdredacteur Jules Paradijs moest en zou Volkert op de voorpagina hebben.

Waarschijnlijk had je hier de foto van Volkert verwacht.

Waarschijnlijk had je hier de foto van Volkert verwacht.

En daar is-ie dan. Onder de bekende chocoladeletters zien we hem lopen, ergens op de Amsterdamse grachten, op weg naar zijn advocaat. Van der Graaf is in 12 jaar hechtenis niet veel veranderd, qua uiterlijk dan. Verder kan ik er ook niets over zeggen. Want niemand heeft hem gesproken. En dat gaat ook niet gebeuren.

Waarom brengt De Telegraaf die foto? De redenering, zo hoorde ik gisteren op Radio 1, gaat als volgt. ‘Omdat een groot deel van de bevolking boos is over de strafmaat. Volkert had langer moeten zitten. Nu is hij vrij en moet hij bloeden.’ De Telegraaf vindt het plaatsen van deze foto ‘een rechtvaardige terechtstelling’. En meldt er bij monde van een gewezen lid van de hoofdredactie nog even bij, boven welke winkel het appartement van Van der Graaf ligt. Voor de mensen die het nog niet in de krant hadden gelezen.

Over deze grachten loopt Volkert van der Graaf weleens.

Over deze grachten loopt Volkert van der Graaf weleens.

Ik ben een groot voorstander van persvrijheid. Ik snap en waardeer dat De Telegraaf om de zoveel tijd zijn spierballen wil laten zien. Fijn voor de lezers, dat ze er veel tijd en moeite voor over hebben om, pak ‘m beet, de eerste foto van Máxima te tonen. (Dat is destijds overigens jammerlijk mislukt, met een wiebelige plaat van heel ander meisje, ergens op een Waddeneiland.)

En de privacy van Volkert hoeven we anno 2014 niet hoger in te schalen dan die van elke andere Bekende Nederlander. Als je in de publieke belangstelling staat, is het ‘part of the deal’ dat er over je gepubliceerd wordt. Dat geldt voor voetballers en tv-sterren,  politici en misdadigers. Wesley en Yolanthe in een parkeergarage, burgemeester Onno Hoes met jeugdige begeleiding in een hotellobby, Holleeder op zijn Vespaatje – allemaal onderdeel van dezelfde ontwikkeling: wij willen álles weten. Van der Graaf is een Bekende Nederlander. Dat is het  gevolg van de moord op het Mediapark en  heeft hij dus in zekere zin over zichzelf afgeroepen.

Toch gaat De Telegraaf met de foto van Volkert in mijn ogen een grens over. En dat zit ‘m in de impliciete oproep tot actie. In de krant, op TV, met name natuurlijk op internet. Met zijn allen gaan we even lekker voor zitten. ‘Kijk, hier woont’ie. Kijk, hier loopt-ie. Kijk dan. Hier kun je hem vinden.’ (En afslachten?)

Wil je langere straffen voor (politieke) moordenaars? Dan moet je  geen tendentieuze kranten maken, in de vage hoop en verwachting dat een boze burger het recht in eigen hand zal nemen. Nee, dan moet je het rechtssysteem veranderen.

 

 

WK-Zombie

mooidus van de dag

Ons leven speelt zich momenteel af in WK-modus, dat wil zeggen: voor de TV. In de vroege avond gaat-ie aan, bord op schoot. Mijn vriend heeft vorige week, één dag voor aanvang van het toernooi, een nieuwe TV gekocht. Hij was ervan overtuigd dat de oude (die inderdaad wat kuren had) precies op vrijdagavond, tijdens de eerste wedstrijd van Oranje, het loodje zou leggen. Nu hebben we een strakke bak, vlijmscherp beeld, mooie kleuren.

IMG_4419

Ik kijk lekker mee. En dan niet alleen de wedstrijden van het Nederlands elftal, maar ook krakers als Engeland-Italië en Duitsland-Portugal. En ‘ nachts staan er obscure groepswedstrijden als Iran-Nigeria op het programma. Als je niet kijkt voor het voetbal technische aspect, kun je je wat later op de avond gewoon laten leiden door de stemmen van hysterische commentatoren. Of genieten van strakke shirtjes. Voetbal? Na een poosje werkt het hypnotisch. Ik word er in ieder geval heel rustig van.

Mijn kleuter kijkt één wedstrijd per dag (bij voorkeur die van 18 uur!) en speelt ondertussen met haar groeiende hamster collectie. Het kind leert spelenderwijs de buitenspel-regels en kan inmiddels alle vlaggen van de deelnemende landen herkennen. We zijn nu een week onderweg. Mijn  ogen zijn vierkant. Ik neurie in mijn halfslaap het volkslied van Mexico. Maar we zijn geen WK-zombies, hoor. Voetbal is hartstikke verantwoord!

IMG_4415

Afvallen en Cardio?

in-shape-met-de-challenges-van-mama-stralend-fitDenk jij dat ook? Dat het goed is voor je lijn om lekker lang op de crosstrainer te staan of zo vaak mogelijk te gaan hardlopen? Helaas. Wie wil afvallen doet er verstandiger aan zich te focussen op krachttraining.

Cardiotraining (crosstrainer, hardlopen) is in eerste instantie gericht op het verbeteren van de werking van het hart, de longen en de bloedvaten, oftewel het cardiovasculaire (uithoudings)vermogen en niet op het vergroten van je spiermassa. Het is altijd goed om je conditie te verbeteren, maar als je wilt afvallen is het béter om deze vorm van sporten te combineren met krachttraining.
Krachttraining richt zich namelijk meer op de spieren, en spieren, dat zijn behoorlijke calorievreters, mits ze flink actief zijn.

In Jip en Janneke-taal zou je het als volgt kunnen uitleggen:
Het lichaam is erop gemaakt zo zuinig mogelijk te functioneren, m.a.w. zo min mogelijk energie te verbruiken. Spieren die niet of nauwelijks worden gebruikt staan daarom in een soort ‘stand-by’ modus: ze verbruiken geen energie (lees: calorieën), dus er hoeft ook geen energie naartoe. Wanneer je méér energie tot je neemt (in de vorm van voeding) dan dat je verbruikt (in de vorm van beweging), dan wordt het overschot opgeslagen in de vetcellen en niet in de spieren.

Als je wilt afvallen, dan wil je het energieverbruik (lees: calorieverbruik) van je lichaam zodanig verhogen dat het lichaam:
a) een teveel aan energie (voeding) kwijt kan in de spieren in plaats van in de vetcellen, en
b) zelfs de overtollige energie – die ligt opgeslagen in de vetcellen – gaat aanspreken.

Dit alles bereik je door krachttraining, want daarmee maak je de ‘stand-by’ spieren actief.

 

Start gewoon eens met het gebruik van gewichtjes bij je workout en/of wissel 3 minuten cardio af met een paar krachtoefeningen zoals squats, lunges en push ups. Je kunt ook altijd op mijn site kijken voor een 3×3 workout. Onder deze link vind je een hele verzameling!
Succes!
Warme groet,
Ginny

krachtsportvrouwen3

Zeg eens… NEE

Mijn agenda staat vol met afspraken. Ik werk immers voor verschillende opdrachtgevers. Daarnaast investeer ik tijd in netwerken en vrijwilligerswerk. Ik maak afspraken met vriendinnen, met de kapper en de tandarts. En dat telt lekker op, zeker in de maand voor de vakantie. Voor mij is juni traditioneel de allerdrukste maand van het jaar.

Patty Golsteijn

Patty Golsteijn leert jou als zelfstandig professional hoe te kappen met alle crap in je werk en je leven.

Hoe maak je meer ruimte in je agenda, in je hoofd en uiteindelijk ook in je  leven? Die vraag stellen veel mensen. Patty Golsteijn heeft zich gespecialiseerd in het creëren van ruimte. En die kennis deelt ze graag, bijvoorbeeld op de website minimalswitch.nl. Ik volg op het moment Patty’s gratis online projectje ‘Clean up your life’. 30 dagen lang ontvang je een mailtje, met suggesties om de je agenda op orde te krijgen. Lucht maken in je uitpuilende to-do-lijsten. Terug naar de dingen die het belangrijkste zijn: prioriteiten stellen.

Ook als niet alles op mij persoonlijk van toepassing is: er zitten een paar handige tips tussen:

- Tegen het gevoel dat je nooit meer een ‘clean slate’ hebt: werk  niet met één grote to-do-lijst waar je toch nooit doorheen komt, maar splits je to-do’s op in ‘taken’ en ‘ideeën’.

- Tegen eeuwige haast: bouw rond iedere afspraak een buffer van 15-30 minuten. Standaard. Scheelt je rennen én zorgt in het beste geval voor extra tijd!

- En mijn favoriet, tegen uitvoerings-stress: neem iedere week een kwartier om je werk te plannen. Spreek je week even door met een ‘sparring-partner’. Door de struikelblokken te benoemen (misschien blijf je bepaalde dingen eeuwig doorschuiven, of plan je structureel te weinig tijd voor een bepaalde klus) los je samen veel op!

Claire Diaz-Ortiz werkt bij Twitter en is volgens Fast Company één van de meest invloedrijke mensen ter wereld op social media.

Claire Diaz-Ortiz werkt bij Twitter en is volgens Fast Company één van de meest invloedrijke mensen ter wereld op social media.

Vandaag ontvang ik een mailtje van Patty met daarin de grappige opdracht ‘zeg een hele dag NEE’. Hahaha, zou ik dat kunnen? En wil ik dat wel? Het is in ieder geval een goede oefening voor de velen onder ons die veel te snel en vaak ‘JA’ zeggen – en daardoor in de problemen komen, omdat ze geen seconde voor eigen dingen overhouden.

En aangezien ‘NEE’ soms best onaardig klinkt, zit er bij de opdracht een alleraardigst lijstje (geschreven door twitter-icoon Claire Diaz-Ortiz) met 99 andere manieren om nee te zeggen. In het Engels, maar hier vind je wel wat inspiratie!


99 Ways to Say No

  1. Not now.
  2. Look! Squirrel! (This was the best NO suggestion I received from a commentor on my earlier post. I can’t wait to use it.)
  3. My word of the year is REST, so I can’t fit another thing in.
  4. Nope.
  5. No thanks, I won’t be able to make it.
  6. Not this time.
  7. Heck no.
  8. No way, Jose. (Since my husband is named Jose, this is a favorite in our house.)
  9. Regrettably, I’m not able to.
  10. It’s that time of the year when I must say no.
  11. It’s a Wednesday. I have a “No on Wednesday” policy.
  12. Ask me in a year.
  13. I know someone that might be a fit for that. I’ll email you their information.
  14. You’re so kind to think of me, but I can’t.
  15. Maybe another time.
  16. Sounds great, but I can’t commit.
  17. Rats! Would’ve loved to.
  18. I’m slammed.
  19. Perhaps next season when things clear up.
  20. I’m at the end of my rope right now so have to take a raincheck.
  21. If only it worked.
  22. I’ll need to bow out.
  23. I’m going to have to exert my NO muscle on this one.
  24. I’m taking some time.
  25. Thanks for thinking of me, but I can’t.
  26. I’m in a season of NO.
  27. I’m not the girl for you on this one.
  28. I’m learning to limit my commitments.
  29. I’m not taking on new things.
  30. Another time might work.
  31. It doesn’t sound like the right fit.
  32. I’m RESTing right now.
  33. I’m not sure I’m the best for it.
  34. No thank you, but it sounds lovely.
  35. It sounds like you’re looking for something I’m not able to give right now.
  36. I believe I wouldn’t fit the bill, sorry.
  37. It’s not a good idea for me.
  38. Not now.
  39. I’m trying to cut back.
  40. I won’t be able to help.
  41. If only I had a clone!
  42. I’m not able to set aside the time needed.
  43. I won’t be able to dedicate the time I need to it.
  44. I’m head-down right now on a project, so won’t be able to.
  45. I wish there were two of me!
  46. I’m honored, but can’t.
  47. NoNoNoNoNoNo.
  48. I’m booked into something else.
  49. I’m not able to make that time.
  50. Thanks, but no thanks.
  51. I’m not able to make it this week/month/year.
  52. Bye now.
  53. I’ve got too much on my plate right now.
  54. I’m not taking on anything else right now.
  55. Bandwidth is low, so I won’t be able to make it work.
  56. I wish I could make it work.
  57. Not possible.
  58. I wish I were able to.
  59. If only I could!
  60. I’d love to — but can’t.
  61. Darn! Not able to fit it in.
  62. Nah.
  63. No thanks, I have another commitment.
  64. Unfortunately, it’s not a good time.
  65. Sadly I have something else.
  66. Unfortunately not.
  67. I have something else. Sorry.
  68. Apologies, but I can’t make it.
  69. Thank you so much for asking. Can you keep me on your list for next year?
  70. I’m flattered you considered me, but unfortunately I’ll have to pass this time.
  71. And my favorite, “Oh I wish I could help but you know, I bet Claire could help you with that.”
  72. Thank you for thinking of me. Unfortunately it’s just not a match.
  73. No, sorry, that’s not really my thing
  74. Can I get back to you on that?
  75. Ew.
  76. No, I’d rather you didn’t, but thanks anyway
  77. I can’t make it work.
  78. It just won’t fit right now.
  79. I’m really buckling down on my priorities right now, so I can’t.
  80. No say I.
  81. What’s the compensation?
  82. How much are you able/willing to pay
  83. Ick.
  84. Are you able to better that offer?
  85. Sorry, no can do.
  86. I only say yes to very select opportunities, and unfortunately this doesn’t meet my criteria.
  87. The demands would be too much for me.
  88. It’s not feasible for me to take this on.
  89. I wish I had all the time in the world.
  90. My body double can.
  91. In another life.
  92. I cry, but decline.
  93. My advisors won’t agree to it.
  94. My body says yes, but my heart says No.
  95. I’m not the person you’re looking for.
  96. I don’t have an iota of bandwidth left in my brain.
  97. If only.
  98. N to the O.
  99. NO.

    no!