Category Archives: #mvdd

Waarom Mantelzorgelijk?

Een nieuwe blogsite opzetten – over een onderwerp dat (hopelijk nog even) ver van je eigen bed staat. Waarom doe je zoiets? In mijn geval is dat, omdat mantelzorgen me raakt. Niemand zorgt voor niemand. En is het niet nu meteen, dan over een poosje. Je partner,  je ouders, je buren… Er komt een dag dat je voor ze klaar moet staan. En dan sta je er ook.

Er is nog iets. Tot vandaag bestaat maar heel weinig platform voor de individuele verhalen van mantelzorgers. Hoe kan dat nou? De eigen beleving is toch voor veel mantelzorgers het uitgangspunt? Toch gaat het op internet vooral over de ‘professionele benadering’.  

Mantelzorgelijk.nl is voor mij een uitdaging én een opdracht, zowel persoonlijk als professioneel.

m&bMarjolijn en ik zijn vriendinnen – en partners in het bloggen. Marjolijn heeft sinds een jaar of twee te maken met mantelzorg, haar vader is dementerend en zijn situatie is de afgelopen maanden sterk verslechterd. Zelf ben ik mantelzorger in spé – voor mijn moeder (ze woont om de hoek en is vooralsnog in goede gezondheid). Ik denk dat die persoonlijke betrokkenheid ons aan het denken heeft gezet. We willen ons inzetten voor mantelzorgers – en wel op een manier waar we zelf goed in zijn. Door te schrijven, te netwerken, te delen en verbinden.

Waarom dan geen persoonlijke blog, maar een openbare site genaamd mantelzorgelijk.nl? Omdat er, naast alle professionele sites voor mantelzorgers (denk mezzo) gewoonweg te weinig plek op Nederlandstalig internet bestaat waarop mantelzorgers hun eigen ervaringen uitwisselen en verhalen van lotgenoten kunnen lezen. Wij vinden dat er een blogsite moet zijn, waarop mensen die voor anderen zorgen, elkaars belevenissen, zorgen en vragen kunnen lezen, elkaar kunnen vinden en elkaars blogs kunnen volgen.

We willen met deze site een persoonlijke plek creëren waar mensen zich thuis voelen, in plaats van een professionele ‘hulpverleners’-hangout.

Marjolijn en ik willen – naast het delen van onze eigen verhalen én een vergaarbak voor kennis opbouwen – vooral een blogsite maken waarop veel verschillende mensen, denkbeelden en ervaringen een plek krijgen. Mantelzorgelijk.nl staat zoals je ziet nog in de kinderschoenen, we zijn nog niet eens echt ‘online’ en aan het delen. Maar het is ons doel om in de komende weken een mooi begin te maken en komend jaar door te groeien naar een verzamelplek voor allerlei mensen die te maken hebben met mantelzorg – en wel vanuit persoonlijk perspectief.

Doe je mee? Deel deze site dan met je vrienden en kennissen, die voor iemand zorgen. Want mantelzorgen doe je zelf, maar ook samen.

Dag van de Mantelzorg

Vandaag is de Dag van de Mantelzorg – en wij hebben een kadootje. Mantelzorgelijk.nl is een nieuwe website vol ervaringen, gevoelens en verhalen van mantelzorgers.

Waarom deze site? Omdat over zes weken de nieuwe WMO ingaat en we geen keuzes meer hebben. Mantelzorgers lopen nu al op hun tenen, maar over een paar weken is het voor iedereen gedaan.

Niet dat er iets mis is met hulp bieden aan een ander! Mantelzorgen doe je met liefde en vanzelfsprekendheid. Maar over een paar weken gaat in het Nederlandse zorgsysteem zo’n beetje alles op de schop. En ons mantelzorgers staat een hele zware taak te wachten. Want alle extra hulp, die wat zo vanzelfsprekend was als je hem nodig had, is wegbezuinigd. We gaan van verzorgingsstaat naar participatiemaatschappij – en dat is echt hele andere koek!

Iedereen is straks wel mantelzorger voor iemand. Daarmee krijgen we er allemaal steeds meer taken bij. En het is best lastig om als  als mantelzorger steun te vinden! Er bestaan wel instanties, maar die zijn met name met officiële aspecten bezig.

Vandaag, op de dag van de mantelzorger, presenteren wij mantelzorgelijk.nl. Hier heb je niet alleen op de dag van de mantelzorger iets aan, maar het hele jaar rond.

6621LRzwWe werken samen met vele gastbloggers, die vertellen over hun eigen leven en ervaringen. Denk aan de zorg voor demente ouders, chronisch zieken, gehandicapte kinderen, verslaafde familieleden, of dierbaren met psychische aandoeningen.

We delen nieuwsfeiten en bieden een platform dat niet gekleurd is. Mantelzorgelijk is een site waar je terecht kunt met vragen, onzekerheden of puur omdat je iets met gelijkgestemden wilt delen, zodat je leven misschien iets minder ‘ Mantelzorgelijk ‘ wordt. Want mantelzorgen, dat doe je niet, alleen maar samen!

Benieuwd? Neem dan een kijkje op www.mantelzorgelijk.nl en doe mee!

Lieve groet,

Claudia, Marjolijn en Barbara

#DvdM14

De foto van Volkert

Sinds Volkert van der Graaf niet meer in de gevangenis zit, komt hij regelmatig in het nieuws. Niet omdat hij dat zelf wil. De moordenaar van Pim Fortuyn heeft tijdens zijn 12 jaar in hechtenis nooit een media-verklaring afgelegd. En nu hij vrij is, mag hij het niet eens meer van de rechter.

Nee, eerst was het de burgemeester van Apeldoorn, die de inwoners op de hoogte bracht van de komst van een nieuwe buurman. Terechte actie, van die burgemeester. Maar in mijn ogen een compleet overtrokken reactie van de landelijke media, die twee dagen lang allemaal (!) een reporter door de Apeldoornse binnenstad lieten lopen met de vraag: ‘Wat vindt u er nou van, dat-ie hier is gaan wonen?’. Ja, wat vind je daarvan. Kom op, zeg. Het gevolg is een graadmeter van verontwaardiging: de één vindt het héél erg, de ander kan het niet bommen. En: iedereen die dat wilde weten, weet nu precies waar Volkert van der Graaf woont.

Deze week kwam de Telegraaf eroverheen. Ik hoorde op de radio dat de hoofdredactie van deze krant een regelrechte redactionele oekaze heeft uitgegeven: ‘Breng me de eerste foto van Volkert’. (Breng me het hoofd van de moordenaar op een zilveren schaal.) Want ook al is de nieuwswaarde van die plaat nul komma nul, hoofdredacteur Jules Paradijs moest en zou Volkert op de voorpagina hebben.

Waarschijnlijk had je hier de foto van Volkert verwacht.

Waarschijnlijk had je hier de foto van Volkert verwacht.

En daar is-ie dan. Onder de bekende chocoladeletters zien we hem lopen, ergens op de Amsterdamse grachten, op weg naar zijn advocaat. Van der Graaf is in 12 jaar hechtenis niet veel veranderd, qua uiterlijk dan. Verder kan ik er ook niets over zeggen. Want niemand heeft hem gesproken. En dat gaat ook niet gebeuren.

Waarom brengt De Telegraaf die foto? De redenering, zo hoorde ik gisteren op Radio 1, gaat als volgt. ‘Omdat een groot deel van de bevolking boos is over de strafmaat. Volkert had langer moeten zitten. Nu is hij vrij en moet hij bloeden.’ De Telegraaf vindt het plaatsen van deze foto ‘een rechtvaardige terechtstelling’. En meldt er bij monde van een gewezen lid van de hoofdredactie nog even bij, boven welke winkel het appartement van Van der Graaf ligt. Voor de mensen die het nog niet in de krant hadden gelezen.

Over deze grachten loopt Volkert van der Graaf weleens.

Over deze grachten loopt Volkert van der Graaf weleens.

Ik ben een groot voorstander van persvrijheid. Ik snap en waardeer dat De Telegraaf om de zoveel tijd zijn spierballen wil laten zien. Fijn voor de lezers, dat ze er veel tijd en moeite voor over hebben om, pak ‘m beet, de eerste foto van Máxima te tonen. (Dat is destijds overigens jammerlijk mislukt, met een wiebelige plaat van heel ander meisje, ergens op een Waddeneiland.)

En de privacy van Volkert hoeven we anno 2014 niet hoger in te schalen dan die van elke andere Bekende Nederlander. Als je in de publieke belangstelling staat, is het ‘part of the deal’ dat er over je gepubliceerd wordt. Dat geldt voor voetballers en tv-sterren,  politici en misdadigers. Wesley en Yolanthe in een parkeergarage, burgemeester Onno Hoes met jeugdige begeleiding in een hotellobby, Holleeder op zijn Vespaatje – allemaal onderdeel van dezelfde ontwikkeling: wij willen álles weten. Van der Graaf is een Bekende Nederlander. Dat is het  gevolg van de moord op het Mediapark en  heeft hij dus in zekere zin over zichzelf afgeroepen.

Toch gaat De Telegraaf met de foto van Volkert in mijn ogen een grens over. En dat zit ‘m in de impliciete oproep tot actie. In de krant, op TV, met name natuurlijk op internet. Met zijn allen gaan we even lekker voor zitten. ‘Kijk, hier woont’ie. Kijk, hier loopt-ie. Kijk dan. Hier kun je hem vinden.’ (En afslachten?)

Wil je langere straffen voor (politieke) moordenaars? Dan moet je  geen tendentieuze kranten maken, in de vage hoop en verwachting dat een boze burger het recht in eigen hand zal nemen. Nee, dan moet je het rechtssysteem veranderen.

 

 

WK-Zombie

mooidus van de dag

Ons leven speelt zich momenteel af in WK-modus, dat wil zeggen: voor de TV. In de vroege avond gaat-ie aan, bord op schoot. Mijn vriend heeft vorige week, één dag voor aanvang van het toernooi, een nieuwe TV gekocht. Hij was ervan overtuigd dat de oude (die inderdaad wat kuren had) precies op vrijdagavond, tijdens de eerste wedstrijd van Oranje, het loodje zou leggen. Nu hebben we een strakke bak, vlijmscherp beeld, mooie kleuren.

IMG_4419

Ik kijk lekker mee. En dan niet alleen de wedstrijden van het Nederlands elftal, maar ook krakers als Engeland-Italië en Duitsland-Portugal. En ‘ nachts staan er obscure groepswedstrijden als Iran-Nigeria op het programma. Als je niet kijkt voor het voetbal technische aspect, kun je je wat later op de avond gewoon laten leiden door de stemmen van hysterische commentatoren. Of genieten van strakke shirtjes. Voetbal? Na een poosje werkt het hypnotisch. Ik word er in ieder geval heel rustig van.

Mijn kleuter kijkt één wedstrijd per dag (bij voorkeur die van 18 uur!) en speelt ondertussen met haar groeiende hamster collectie. Het kind leert spelenderwijs de buitenspel-regels en kan inmiddels alle vlaggen van de deelnemende landen herkennen. We zijn nu een week onderweg. Mijn  ogen zijn vierkant. Ik neurie in mijn halfslaap het volkslied van Mexico. Maar we zijn geen WK-zombies, hoor. Voetbal is hartstikke verantwoord!

IMG_4415

De sufste verkiezingen, tóch gaan!

mooidus van de dag

Ik heb zojuist gestemd. Niet omdat ik zo’n enorme fan ben van het Europees Parlement. Maar aangezien ze daar toch zitten, ook als ik niet stem, kies ik voor een partij die in mijn ogen de beste plannen voor samenwerking en groei in Europa heeft. Energievoorziening, bijvoorbeeld. Zodat we niet alleen maar gas uit Rusland en olie uit Saoudi Arabië moeten kopen.

Mijn stem ging dus naar GroenLinks. Die zitten met grote, groene, duurzame, sociale partijen uit andere EU-landen in een blok. Ik heb gestemd op Judith Sargentini, eerste vrouw op de lijst. Zij heeft veel ervaring in Brussel en zich met verstandige onderwerpen bezig gehouden. Bas Eickhout, de lijsttrekker, is ook een bekwaam europarlementariër. Hij wordt zelfs een van de meest invloedrijke parlementsleden in Europa genoemd. Er zitten er 751, dus dan ben je geen sufferdje.

Op welke partij ga jij stemmen? En waarom?

hero_hervormen

Conchita, de Keizerin van Europa

mooidus van de dag

Conchita Wurst is de Keizerin van Europa, tenminste voor eventjes. Vandaag smullen we na. We kijken naar foto’s van Tom/Conchita, met en zonder baard. Vandaag lezen we opinie artikelen over ‘tolerant Europa’ versus ‘anti-homo Rusland’. (Wat lekker om bij de ‘goeien’ te horen.) Vandaag vragen we ons misschien zelfs even af of we massaal hebben gestemd voor individualiteit en vrijheid, of gewoon voor het meest aparte liedje in het rariteitenkabinet van #ESF2014. (4,5 miljoen tweets! Hoppa!) Morgen is alle ophef over Conchita weer voorbij. Calm after the Storm.

ConchitaWurst_2014_01