Tag Archives: Delen

Waarom Mantelzorgelijk?

Een nieuwe blogsite opzetten – over een onderwerp dat (hopelijk nog even) ver van je eigen bed staat. Waarom doe je zoiets? In mijn geval is dat, omdat mantelzorgen me raakt. Niemand zorgt voor niemand. En is het niet nu meteen, dan over een poosje. Je partner,  je ouders, je buren… Er komt een dag dat je voor ze klaar moet staan. En dan sta je er ook.

Er is nog iets. Tot vandaag bestaat maar heel weinig platform voor de individuele verhalen van mantelzorgers. Hoe kan dat nou? De eigen beleving is toch voor veel mantelzorgers het uitgangspunt? Toch gaat het op internet vooral over de ‘professionele benadering’.  

Mantelzorgelijk.nl is voor mij een uitdaging én een opdracht, zowel persoonlijk als professioneel.

m&bMarjolijn en ik zijn vriendinnen – en partners in het bloggen. Marjolijn heeft sinds een jaar of twee te maken met mantelzorg, haar vader is dementerend en zijn situatie is de afgelopen maanden sterk verslechterd. Zelf ben ik mantelzorger in spé – voor mijn moeder (ze woont om de hoek en is vooralsnog in goede gezondheid). Ik denk dat die persoonlijke betrokkenheid ons aan het denken heeft gezet. We willen ons inzetten voor mantelzorgers – en wel op een manier waar we zelf goed in zijn. Door te schrijven, te netwerken, te delen en verbinden.

Waarom dan geen persoonlijke blog, maar een openbare site genaamd mantelzorgelijk.nl? Omdat er, naast alle professionele sites voor mantelzorgers (denk mezzo) gewoonweg te weinig plek op Nederlandstalig internet bestaat waarop mantelzorgers hun eigen ervaringen uitwisselen en verhalen van lotgenoten kunnen lezen. Wij vinden dat er een blogsite moet zijn, waarop mensen die voor anderen zorgen, elkaars belevenissen, zorgen en vragen kunnen lezen, elkaar kunnen vinden en elkaars blogs kunnen volgen.

We willen met deze site een persoonlijke plek creëren waar mensen zich thuis voelen, in plaats van een professionele ‘hulpverleners’-hangout.

Marjolijn en ik willen – naast het delen van onze eigen verhalen én een vergaarbak voor kennis opbouwen – vooral een blogsite maken waarop veel verschillende mensen, denkbeelden en ervaringen een plek krijgen. Mantelzorgelijk.nl staat zoals je ziet nog in de kinderschoenen, we zijn nog niet eens echt ‘online’ en aan het delen. Maar het is ons doel om in de komende weken een mooi begin te maken en komend jaar door te groeien naar een verzamelplek voor allerlei mensen die te maken hebben met mantelzorg – en wel vanuit persoonlijk perspectief.

Doe je mee? Deel deze site dan met je vrienden en kennissen, die voor iemand zorgen. Want mantelzorgen doe je zelf, maar ook samen.

Hoeveel laat jij zien?

Het is een vraag die iedereen die op social media actief is, aan zichzelf (en waarschijnlijk ook aan anderen) stelt: hoeveel laat je zien? Welke aspecten van je leven deel je met je online vrienden?

Schrijf je weleens wat over je werk? Maak je een foto van bijzonder lekker eten? Deel je foto’s van leuke uitjes? Of herplaats je bij voorkeur leuke citaten en internet-hypejes? Alles kan – en ook in mijn vriendenkring gaan mensen heel verschillend om met de verschillende mogelijkheden.

meanwhile-on-instagram

Privacy, ook van de kinderen, is in ieder geval een belangrijk onderwerp. Sommige van mijn vriendinnen posten graag familiekiekjes, anderen juist niet. De één zegt: ‘Ik plaats wel selfies, maar mijn kinderen komen niet met een foto op Facebook’, de ander zegt: ‘Ik plaats gewoon leuke foto’s – maar altijd zonder naam’ en de derde taalt er niet naar en deelt alles. Zelf plaats ik weleens foto’s van mijn kind, maar leg ik de grens bij ‘taggen’. Ze is nog klein en zal later zelf bepalen of en hoe ze online te vinden is. Een eigen profiel en met naam en toenaam op het net, dat zie ik niet zitten.

IMG_4467

Ik deel weleens foto’s van mijn dochter op internet. Maar zonder taggen, want ze bepaalt later zelf welk deel van haar leven ze online wil hebben.

Al of niet je persoonlijke mening delen, dat is een andere vraag. Ik schreef vorige week een blog waarin ik mijn zicht deelde op de mediabehandeling van Volkert van der Graaf. Het was geen wereldschokkende mening, denk ik. Toch vielen mij twee dingen op. Ten eerste: die blog is enorm goed gelezen, mensen vonden het dus een interessant onderwerp. Maar in tegenstelling tot ‘onschuldige onderwerpen’ heeft op dit stukje niemand een reactie op achtergelaten. Ten tweede: veel mensen deelden na het lezen privé wél hun mening met me. En vaak met de opmerking erbij: zo en zo denk ik erover, maar dat ga ik echt niet op internet delen. En daar heb ik alle begrip voor, want de grens ligt voor iedereen anders.

Sinds begin dit jaar schrijf ik bijna dagelijks een blog. Natuurlijk bepaal ik zelf hoeveel persoonlijks en hoeveel mening ik in mijn stukjes deel. Als je ze allemaal leest, zul je zeker een bepaalde indruk van mij en mijn leven krijgen. Maar ik laat natuurlijk ook heel veel weg. En ik ben me er terdege van bewust dat vrijwel iedereen om mij heen zijn of haar online persona op dezelfde manier ‘filtert’.

Zijn blogs en social media profielen daarom bij voorbaat ‘nep’? Nee, niet persé. Maar ze zijn onvolledig. Je zult nooit het hele plaatje te zien krijgen. Je zult nooit het hele verhaal lezen. Als je dat van elkaar weet, zijn posts op social media (in mijn ogen) een welkome aanvulling op het contact dat je ook op andere manieren onderhoudt.

Een beetje hulp bij dementie.

Vroeg of laat krijg je ermee te maken. Dementie komt inmiddels zo veel voor, dat iedereen wel iemand kent die dementeert. Misschien is het je tante of je vroegere buurman. Of nog dichterbij. Eén van je ouders. En dan beleef je van dichtbij hoe desastreus deze ziekte is: de aftakeling van het menselijk brein. Steeds meer vergeten, steeds minder kunnen. En wat er bij komt, aan gevoelens: de angst, de vertwijfeling. Dementie is een vreselijk lot.

HH_app_low_res_(3_van_71)Een lot dat de makers van de ‘Dementia-App’ een beetje dragelijker willen maken. Ja, je leest het goed: Pieter en Harm Haselaar willen een app maken voor mensen met dementie – en voor de mantelzorgers die om hen heen staan.

Met de app kan een dementerende naar oude foto’s kijken en favoriete muziek luisteren. Zo bewaar je samen dierbare herinneringen. Je kunt de app ook gebruiken om te beeldbellen, voor makkelijk contact tussen de zieke en mensen om hem of haar heen. En er zit een agenda-functie in, die bijgehouden kan worden door de mantelzorgers. (Morgen naar de kapper.) Bovendien heeft de app een ingebouwde GPS-functie, die alarm slaat als de gebruiker buiten een bepaald gebied komt. Zo kun je iemand die verdwaald is snel terugvinden.

De eerste stappen voor de Dementia-App zijn gezet. Er is een visie, een business plan en een team van techneuten die staan te popelen om hem te maken. Maar het ontbreekt nog aan geld om de app te ontwikkelen. Vandaar dat Pieter en Harm hun App met crowdfunding van de grond willen krijgen. Heel veel info en een verhelderend filmpje vind je op de site van Seeds (een dochteronderneming van ABN AMRO bank) waar Harm en Pieter hun plan uitleggen in een duidelijk filmpje.

Ik heb zojuist een bedragje overgemaakt. Doen jullie ook mee? Als deze App er komt, kan dat voor honderd duizenden mensen nét dat beetje hulp betekenen, waardoor het allemaal wat dragelijker wordt. Voor even dan.

Het verschil tussen medeleven en medelijden

De RSA maakt mooie korte filmpjes onder het motto ‘Espresso for the Mind’.
In deze YouTube video met de titel “The Power of Empathy” wordt heel beeldend uitgelegd waarom het belangrijk is om een echte verbinding te maken als je naar iemand luistert die zich slecht voelt.

RSA - empathy vs sympathy

Pay it forward

suspended coffee

Scott Sonnon zette in maart vorig jaar een foto op zijn Facebook-tijdlijn. Een morsig mannetje geniet van een kop koffie in Scotts favoriete tentje. Gratis, want in dit koffiebarretje kun je niet alleen een kop voor jezelf bestellen, maar ook een ‘uitgestelde koffie’ voor een ander. Je betaalt dus een kop koffie voor iemand die je niet kent.

Het verhaal van die koffie is inmiddels ruim 350 duizend keer gedeeld en meer dan een half miljoen keer geliked. Op Facebook dan – want ook daarbuiten ging het verhaal ‘viral’. Gaaf. Hoeveel mensen hebben even geglimlachd om deze ‘random act of kindness’ en gingen daarna door met hun drukke dag? Miljoenen, over de hele wereld.

Kunnen wij hier ook iets mee, vandaag, in Nederland? Read More

Een frisse start (mission statement)

1 januari 2014. Wij beginnen een blog, onder de noemer mooidus. Want het leven is mooi.

Wat gaan we hier voor je doen? Wij schrijven over de dingen die jouw en ons leven mooi maken. Dus. Ja, we hebben het allemaal druk. We hebben geen perfecte levens en maken ons best wel eens zorgen. We hebben het regelmatig even helemaal gehad.  Maar op dit plekje internet gaan we de dingen met je delen die de moeite waard zijn. Het wordt waarschijnlijk geen goed-nieuws-show, en zéker geen blog om geforceerd vrolijk te doen. Je leest hier ook niet over prachtige producten die je je niet kunt veroorloven of waarvan je het nut niet kunt inzien. Voor de duidelijkheid: op mooidus zul je geen tassen voor 1000 euro vinden. Maar wel een perfecte vintage jas, die Divina voor je op de kop heeft getikt. Een makkelijk recept,  een inspirerend filmpje, een gedachte over actuele zaken. Of een inkijkje in het gezinsleven met een zwaar gehandicapt kind. Wij nemen je mee, ons leven in. En dat is mooidus.