Tag Archives: Geld

Welkom op mooidus, Natasja!

mooidus blogteam

Lieve lezers, we hebben weer een uitbreiding van het team! Een heel hartelijk welkom aan Natasja. We kennen elkaar al een paar jaar. Rond 2007 werkten we namelijk voor dezelfde opdrachtgever, Natasja aan de financiële kant en ik aan een Duitstalige klus op het gebied van vastgoed en beheer. Op een dag moesten we samen op reis, meerdere afspraken in Berlijn. Dat bleek het begin van een leuke vriendschap! De gedeelde liefde voor lekker eten en fijne concerten zorgde in de afgelopen jaren voor heel wat leuke dagen.  Morgen lees je Natasja’s eerste blog – maar hier kun je haar al een beetje leren kennen.

Natasja Verwoerd combineert haar werk voor haar eigen consultancy bedrijf met haar grote passies, koken en reizen. Als consultant helpt ze zelfstandigen en bedrijven om structuur in hun administratie en organisatie aan te brengen. Met haar cateringbedrijf verrast ze mensen met gerechten, waarbij gezond én lekker wedijveren om de eerste plaats. Ze reist graag om inspiratie op te doen voor haar gerechten – altijd op zoek naar bijzondere locaties en restaurants. Een reis naar Portugal leverde de inspiratie voor de naam van haar onderneming, Ciente (www.ciente.nl).

Natasja’s man deelt haar passies en met 2 volwassen zoons hebben ze nu de vrijheid om samen vaker te reizen en uit eten te gaan.

Natasja Verwoerd

Natasja Verwoerd

Morgen dus  de eerste blog van Natasja op Mooidus. En die wordt… heel erg lekker!

Op de kleintjes letten

Van de week hebben we een paar lekkere diprecepten voor jullie gepost. En nu wil ik graag met jullie delen waar één van die recepten vandaan komt: met een herinnering aan mijn eigen internationale modellentijd.

Veel mensen denken dat je, wanneer je tot de subtop van de modellen wereld behoort, bakken met geld verdient. Maar niets is minder waar! Ik stond dan wel in vele grote modebladen en werkte voor een reeks topontwerpers. Maar mijn bankrekening was alles behalve vol. Sterker nog… ik heb een ontzettende lieve familie die mij gedurende mijn modellentijd enorm financieel gesteund heeft!

Hoe zit dat dan? Even kort door de bocht, want je kunt er boeken over schrijven: Wanneer je de potentie hebt om het ver te schoppen als internationaal model, zijn er allerlei spelregels waar je rekening mee dient te houden. In mijn tijd (toch al weer 17 jaar geleden) was carrière planning net zo belangrijk als nu. Maar er was één groot verschil: het taboe om commercieel werk te doen dat niet van een bepaald ‘fashion niveau’ was. Onder het mom: wanneer je te vroeg met je hoofd op de verpakking van een mascara merk terecht komt, ben je als high fashion model direct uitgerangeerd. Kortom: klussen die goed waren voor je portemonnee, waren funest voor de kans om door te breken als topmodel!

In die tijd was de groep meiden die de top haalde veel minder groot dan nu. Dus wanneer je eenmaal tot die top behoorde, kon je er ook lekker lang en stevig blijven zitten. Ook verdiende je toen meer per klus dan nu het geval is. Dit resulteerde in het idee dat je, wanneer je potentie had om aan de top te komen, het een grote NONONO was om risico’s te nemen. Want eenmaal op die mascara verpakking… en de weg naar de top was voorgoed geblokkeerd.  “Aaaah…. die heeft het toch niet gered. Want ze staat nu al met haar hoofd op een verpakking. Jammer maar helaas…”

Je begrijpt het al, als veelbelovende nieuwkomer werd alles op zij gezet om mooie high fashion shoots te doen – maar mocht ik bijna geen commerciële klussen aannemen. Soms kreeg ik voor een prestigieuze reportage helemaal niet betaald, maar dan zei mijn agent: ‘Het is wel goed voor je naam om de klus wel te doen!’ En zo zag mijn bankrekening er ook uit. Leeg.

Stel je de volgende situatie voor: Daar staat een lief jong meisje, zo’n 20 jaar oud, lang blond haar, koffer op wieltjes in de hand met haar kin op de grond, omdat ze net de deur van haar hotel kamer in New York heeft opengedaan… WOWWW! Mag ik hier slapen…ONGELOFELIJK!

Het meisje gooit haar koffer neer, neemt een aanloop en komt met een koprol op haar bed terecht.. wat nog even lekker mee veert! OK, nu nog een keer maar dan met die heerlijke dikke donzige kamerjas aan, die in de badkamer hangt…. Straks maar eens langdurig in bad, denkt ze, nadat ze ROOMSERVICE besteld heeft…want trek heeft ze wel, na lang onder weg te zijn geweest..

En dan…OEPS… HOLYSHIT… een kopje soep met wat groente kost 20 dollar!! Damn – dat heb ik helemaal niet .. daar kan ik het een week mee uithouden… Misschien staat er helemaal onderop de kaart iets wat ik wel kan betalen? Maar het antwoord op die vraag is en blijft NOPE.. OK .. dat wordt shoppen. Op naar de 7/11 op de hoek van de straat.Dus, kamer jas weer uit, kraan van het bad dicht, normale kleren aan en daar gaan we. Op jacht naar een maaltijd van onder de 8 dollar. En waar kom je dan mee terug? Je raadt het al: HUMUS in verschillende smaken MET GOEDE DIP GROENTEN. Betaalbaar, goed voor de lijn en gezond!

En daar zit je dan, terug in die mooie kamer, in je fijne ochtendjas, met een schuimbad waar je straks uren in gaat liggen voordat je gaat slapen, Maar wel met een bakje humus en een bordje broccoli, want al het andere wat dit prachtige hotel te bieden heeft, is gewoon véél te duur. Apart toch?

Maar deze gezonde snack heeft geen nare bijsmaak. En ik kan er, ondanks de honderden liters humus die ik tijdens mijn modellen carrière heb weggedipt, nog steeds van genieten!

kim hotel

Foto gemaakt door mijn pappa, Milaan 1997

 

 

In de tijdmachine…

Bij het opruimen op zolder komen we een doos tegen met oude familiepapieren van mijn vriend. Een briefwisseling, beginnend in de jaren twintig van de vorige eeuw. Dertig jaar correspondentie, steeds persoonlijker, steeds heftiger. Met rode oren lezen we verhalen van lang geleden, over vriendschap, oorlog, liefde en dood. Het verleden komt opeens heel dichtbij.

Onderin de doos vind ik een onopvallend, klein notitieboekje.

IMG_4039

Een A6-notitieboekje, zoals ik ze zelf ook altijd bij me heb. Nieuwsgierig sla ik het open.

IMG_4038

Een huishoudboekje van ruim negentig jaar geleden! Het is van Eva Johanna Kokje – ik heb haar nooit gekend. Mijn vriend vertelt dat ze werd geboren in Lemmer, in november 1903. Dochter van een Friese zeeman. Toen ze 18 was, stapte ze op de boot van Lemmer naar Amsterdam – vastbesloten om nooit meer terug te keren. Ze wilde op zichzelf wonen en een eigen leven in de grote stad.

IMG_4034

In 1929 was Eva dus net 25 jaar oud. Ze had een opleiding als verpleegster gedaan en werkte als psychiatrisch verpleegkundige in Paviljoen 5. Een zware baan, lijkt me. Ze verdiende daar 20 gulden per maand mee. Eva zong in een koor (Toonkunst Amsterdam) en had zo te zien aan wat mensen geld uitgeleend. Of een uitje voorgeschoten. In ieder geval had ze van verschillende mensen bij Toonkunst nog bedragen tegoed: bijna 6 gulden.

IMG_4035

En hier gaf ze haar geld aan uit: 6,60 voor nieuwe schoenen en de reparatie van een ander paar. Eva stuurde 5 gulden naar huis, naar haar vader. (Hemel, dat is een kwart van haar salaris!) Haar ziektekostenverzekering kost 1,20 en haar andere verzekeringen 60 cent. (Dat lijkt me te doen.)

Eva koopt 2 knotten wol bij juffrouw de Kok, voor 1,58. Daar snap ik niks van! Een bolletje wol is in 1929 duurder dan nu – terwijl de ziektekostenverzekering 100 x zo goedkoop is?

Een ritje met de tram van Amsterdam naar Hilversum kost 40 cent, op en neer. En petroleum, ook via juffrouw de Kok, kost 36 cent. Zou dat een onkostenvergoeding zijn voor het gebruik van de kachel? Is juffrouw de Kok misschien de hospita van Eva?

Ik vermoed dat Eva óf op kamers woonde bij een oudere mevrouw, of in een zustershuis.

IMG_4036

Verderop in het boekje zie ik aantekeningen uit 1935. Eva is nu 32 jaar – en nog steeds ongehuwd. Haar salaris is er flink op vooruit gegaan, ze verdient 32 gulden per maand. Zou het de inflatie zijn, of heeft ze promotie gemaakt?

Leuk detail: ze heeft weer een flink bedrag voor schoenen gereserveerd. Een vrouw naar mijn hart.

IMG_4037

In deze maand in 1935 geeft ze het meeste geld uit aan een nieuwe vulpen (loeiduur, 5 gulden!) en aan Bep. Wie is Bep? Ze besteedt 6,95 aan hem of haar en koopt ook nog een verjaardagskado van 80 cent.

Verder schaft ze schorten aan, en stof voor een zomerjurk, die ze zelf gaat maken. En er staan wat tripjes op het programma, naar Utrecht en naar Blaricum – en een aantal overnachtingen in een jeugdherberg. Eigenlijk was ze van plan om 7,50 naar de bank te brengen. Bijna een kwart van haar salaris, dat geld gaat blijkbaar niet langer naar Pa! Maar later heeft ze die 7,50 doorgestreept en er 5 gulden van gemaakt.

Wat een fascinerend inkijkje in het leven van Eva. Ik ga nog even verder zoeken en zie ook huishoudboekjes uit 1939 (met aantekeningen in de oorlog) en 1960. Die bewaar ik voor de volgende keer.

Crisis in de knip

20140123-102427.jpg

Ik hoef jou niets te vertellen over de toestand van je eigen portemonnee. Die is namelijk wel eens beter geweest. Natuurlijk komt dat deels door de tijd van het jaar: januari is een krappe maand, na alle overdaad en uitgaven tijdens de feestdagen. Waarschijnlijk had je je daarom al voorgenomen om het de komende periode rustig aan te doen. Maar deze januari is financieel gezien voor veel mensen een stuk vervelender dan andere jaren. Vijf jaar na het omvallen van de eerste zakenbank in de VS, na een oneindige stoom van slecht nieuws over economische malaise, is het voor bijna alle Nederlanders nu echt crisis in de knip.

Ik kan je wél iets vertellen over de toestand in mijn portemonnee. Die is… tamelijk bedroevend. Vorige week stond er, na drie vriendelijke herinneringen mijnerzijds, onverwacht een klant voor de deur. Hij kwam een bosje bloemen brengen, samen met de mededeling dat hij mijn rekening niet in zijn geheel kon voldoen. ‘Cash-flow-probleempje’. Of ik akkoord ging met een deel-betaling. Dat ging ik. Alle begrip, hij moet de rest van januari nog boodschappen doen. Maar ja, dat geldt ook voor mij! Read More

Sparen voor iets moois

1545058_832377003444769_767004053_n

Dit is een leuke én makkelijke manier om het komende jaar een fijn bedragje te sparen.