Tag Archives: Mooie Dingen

Welkom op Mooidus, Natalja!

mooidus blogteamLeuk nieuws, lieve lezers: we hebben een nieuwe blogger bij Mooidus. Natalja Eggen (nét verhuisd van de stad naar een klein dorpje) gaat voor ons schrijven over alle aspecten van het ‘goede leven’. Denk aan mooie wijn, prachtige boeken, lekker eten… Als ze daar aan toekomt, tenminste. Want met twee kleuters, een baan van vier dagen én een schrijvende man heeft ook zij behoorlijk wat ‘ballen in de lucht’ te houden. Maar dat herkennen we allemaal wel!

Hier kun je alvast even kennismaken. En morgen is het tijd voor Natalja’s eerste blog!

Natalja werkte na haar studie Spaanse taal- en letterkunde een aantal hectische jaren in de IT en wijnbranche (over combinaties gesproken). Nu heeft ze een iets rustigere kantoorbaan. Evengoed is ze behoorlijk druk met het opvoeden van twee nog jonge kinderen  en een freelance werkende journalist als partner. Haar constante interesses zijn geschiedenis en alles wat met het goede leven te maken heeft, zoals lekker eten en wijn. Maar daarnaast kunnen ook time management-tactieken en slimme huishoudoplossingen op haar warme belangstelling rekenen.

Natalja Eggen

Natalja Eggen

Prachtig gedicht

Vandaag wil ik iets met jullie delen wat ik heel erg mooi vind: de poezie van mijn vriend Peter Swanborn. Dichter, taalwonder, begnadigd leraar. Zijn specialiteit: kwetsbare beelden in krachtige taal. In de bundel ‘Tot ook ik verwaai’ vertelt Peter over de dementie van zijn moeder.

Ontbijt

Verborgen in rimpels en dekens,swanborn
haar vest achterstevoren, een sjaal
hoog om de oren, de haren wild,
lepelt ze traag het kinderontbijt.

Dokter komt langs, fysio masseert,
personeel verzorgt, tv staat aan,
telefoon, wasmachines draaien,
vloeren worden zingend gedweild.

Vroeger had ze zich afgekeerd,
kritiek geuit, gevraagd of het niet
wat minder kon. Nu zit ze stil,
geniet van brinta met slagroom.

Peter Swanborn – Tot ook ik verwaai

Ik heb met Peter samengewerkt  bij het Goethe Institut en werd zakelijk leider van zijn muziektheater-ensemble Nieuw Muziektheater Rotterdam. Daardoor heb ik een aantal prachtige voorstellingen met hem kunnen maken, onder andere AMYGDALA, voor de Operadagen Rotterdam. Peter schrijft regelmatig voor de boekenbijlage van De Volkskrant en heeft inmiddels vier dichtbundels uitgebracht bij Uitgeverij Podium.

En dit gedicht raakt me weer zo – dat ik hem nu even ga bellen.

omslagtoiv

Tot ook ik verwaai – Peter Swanborn – Uitgeverij Podium

Over de dichtbundel: Tot ook ik verwaai is een monument voor een dementerende moeder. In drie chronologische hoofdstukken krijgt de lezer een beeld van wat dementie met een mens en zijn omgeving doet.

De bundel werd genomineerd voor de J.C. Bloem-poëzieprijs 2011.

Uit het juryrapport:
“Peter Swanborn schreef een prachtige elegie over de dementie van zijn moeder. Hij is daarin zeer nabij maar slaagt er niet in tot haar door te dringen, werkelijk te bevatten wat ze doormaakt. Dat bewust gekozen falen is zeer geslaagd. De dichter volgt haar tot de dood, brengt de lezers tot de dood, en hier overstijgt hij zichzelf en benoemd hij het universele van het sterven. Als het autobiografisch is, is de afstand zeer knap volgehouden, als het verzonnen is, is het zeer geloofwaardig. Swanborn maakt ons stil.”

 

Over ons (2)

We zijn nu dik twee maanden bezig met mooi dus, en het schrijven van dagelijke stukjes bevalt ons prima. Steeds meer mensen weten de blog te vinden, via social media en via de site mooidus.nl. Bedankt allemaal, voor het lezen, liken, delen en reageren. Het is een heel fijn idee dat we met onze stukjes jouw dag een heel klein beetje mooier mogen maken.

En zoals je gemerkt hebt, hebben de verschillende schrijvers allemaal een eigen stijl. Kim schrijft over mode en deelt de recepten van haar Bdifferent collega Michelle. Els schrijft over werk en gezin, over schoonheid, over actualiteit. Barbara schrijft veel over wat haar dagelijks bezighoudt. Maar soms gaat ze een stevige mening niet uit de weg. En er mag ook altijd iets gelachen worden.

Goed nieuws: in de komende weken gaan we het bloggersteam van mooi dus uitbreiden – er komen in ieder geval twee nieuwe schrijvers bij! Wie het zijn en wat ze precies gaan doen lees je hier binnenkort. Heb je zelf interesse om mee te doen? Neem dan contact op met barbara@mooidus.nl – wie weet passen we bij elkaar!

Natuurlijk heb je gezien dat we proberen bij onze blogs altijd passend fotomateriaal te vinden. Soms is dat makkelijk, dan maken we namelijk zelf een foto met onze telefoontjes – of gebruiken iets uit ‘de oude doos’. Maar bij sommige verhalen heb je niet meteen een passend plaatje paraat. In dat geval is het wereldwijde web een enorme uitkomst. Even googelen en de meest prachtige plaatjes liggen voor het oprapen.

Maar het rippen van internetfoto’s zonder bronvermelding is niet netjes. Als we kunnen, doen we aan bronvermelding. Vandaag kwam er fantastisch nieuws, niet alleen voor ons maar voor alle bloggers die van mooie fotografie houden: Getty Images gooit een groot gedeelte van zijn beeldbank open! Voortaan zullen wij dus veel vaker foto’s van Getty gebruiken. Het mooie: je krijgt in de blog een prachtige plaat te zien, maar wel met een link naar de originele foto en een naamsvermelding van degene die het plaatje heeft gemaakt. Ere wie ere toekomt.

Wij zijn er blij mee en jij hopelijk ook!

Lectuur

Ik kan niet genoeg krijgen van je huid.

Als een blinde lees ik met mijn vingers

het stille verhaal van je oppervlak.

In je ogen dreig ik te verzinken.

Op je huid bewandel ik alle wegen

zonder mij van jou te verwijderen.

 

Soms keer je je behulpzaam op je buik.

Je rug is een lang hoofdstuk uit een boek.

Ik spel je tepels, herlees je oren.

Ik laat je tenen op elkander rijmen.

Ik lees tussen de regels van je benen

en blader in de atlas van je hals.

 

Het is mij of mijn eigen vingers

je lichaam hebben uitgeschreven.

Eerst viel het mij als klank te binnen,

toen lag het als een beeldspraak op mijn tong

en nu herhaal ik wat ik heb gestameld

in vloeiende bewoordingen.

Adriaan Morriën

Een shotje moois

Google geeft mij 144 miljoen resultaten als ik ‘mooi’ intyp. Da’s mooi. En logisch, want wie houdt er niet van: van mooie dingen, mooie mensen, mooie ideeën, mooie…. Ik houd er ook van. Als kind kon ik, dromend over mooie dingen, de slaap al goed vatten.

En dit trucje pas ik nog altijd veelvuldig toe. Ook als ik  een dipje heb of gewoon, turend naar buiten, mijn tramritje uitzit. Zo moet ik ondertussen al duizenden dingen hebben gevisualiseerd.  Stofpatroontjes, tekeningen, objecten, stoelen, kledingstukken…beelden. Als de slaap maar niet wil komen, richt ik soms complete huiskamers of tuinen in. Onzichtbare, mooie dingen. Niemand die ze ooit zal zien, maar ik beleef mijn ‘mooi momenten’ intens genietend.

Enfin, soms ga ik een shotje ‘real life’ visueel moois halen. Daarvoor ga ik naar een museum, naar het theater, ik trek de natuur in of kijk naar een film. De sfeer, bepaald door de styling en de belichting, vormt voor mijn beleving altijd de basis. Zo heb ik in pak ‘m beet, 5 seconden in de gaten of ‘iets moois’ wat voor mij is – of niet. Bij schilderijen is het maar net hoe mijn pet staat. Dat is het leuke van een museum, je kunt lekker ‘kijk shoppen’. Van zoet en luchtig als bij een Monet of luguber en zwaar als een Francis Bacon kan zijn. De troost van de schoonheid noem ik dit.

En zo kijk-shoppend, heb ik in 1989 het allermooiste gezien dat ooit door handen is gemaakt. Het overkwam me op een tentoonstelling van kimono’s, gemaakt door de Japanner Itchiku Kubota. Hij werkte al decennia lang aan een reeks van (toen) zo’n twintigtal kimono’s, die hij de Symphony of Light doopte.  Uiteindelijk werkte hij tot zijn dood in 1995 aan deze symfonie en voltooide er 40. Aan zijn werk is inmiddels een eigen museum gewijd.

Op YouTube  kun je ook enkele filmpjes bekijken, zoals deze, waarbij bezoekers met open mond zijn creaties aanschouwen in het grootste museum ter wereld.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=wKUlnKReKFA]

 

Een paar persoonlijke favorieten:

1. De kimono’s van Itchiku Kubota
2. Het masker van Toetanchamon (gezien in 1989 in Boymans van Beuningen)
3. Het Etosha National Park in Namibië
4. Schilderij ‘Finger on the cheeck’ uit 1910 van Kees van Dongen. Als suppoost in Boymans van Beuningen heb ik het vele uren kunnen bewonderen.
5. Schilderij ‘Korenveld met Kraaien’ uit 1890 van Vincent van Gogh

Wat is het mooiste dat jij ooit zag?

 

Geen tekening, maar foto!

Fotografe en kunstenares Cynthia Greig uit Detroit werkt met alledaagse attributen en witte verf. Het effect is verbluffend: haarscherpe en toch vervreemdende fotografie, die eruit ziet als een kindertekening.

Cynthia Greig, Representation #67 (tea bags)

Cynthia Greig, Representation #32-35 (cups)

Cynthia Greig, Representation #15 (ice cream)

Cynthia Greig zegt over haar eigen werk:

My work explores the exchange of influence between perception and experience, and the photograph’s role in negotiating what we consider to be real or true. For me, the coexistence of contradictions marks the moment when apparent realities collide. When we recognize that something is both askew and right on the mark, confusion and/or enlightment usually follow. Humor and irony often color my work as I play with visual miscues and the deceptive nature of first impressions. Challenging the assumptions that define and limit our experience, my work investigates how information can infiltrate our consciousness, occupy our memory and influence our understanding of the world we live in.

Meer foto’s vind je op de website van de Clark Gallery en op de blog SPLOID.

Hear how my heart beats

Oh, wat kan ik Rotterdam soms intens missen. Ik heb er mooie jaren gewoond, gestudeerd, gewerkt, gehuild en gefeest. Deze dagen doet het even extra pijn dat ik er niet meer iedere dag ben. Het International Film Festival Rotterdam (IFFR) is  in volle gang. Heb je tijd? Ga dan nu naar Rotterdam om een paar bijzondere films te kijken. En geniet van de geweldige vibe van mijn stad.

In deze clip van de geweldige Jaqueline Govaert zie je de Rotterdam in al zijn glorie.

En zo kwam de Maasboulevard vandaag voorbij in de tijdlijn van enkele van mijn Facebook -vrienden. Read More