Tag Archives: Vrouwen

Dag van de Mantelzorg

Vandaag is de Dag van de Mantelzorg – en wij hebben een kadootje. Mantelzorgelijk.nl is een nieuwe website vol ervaringen, gevoelens en verhalen van mantelzorgers.

Waarom deze site? Omdat over zes weken de nieuwe WMO ingaat en we geen keuzes meer hebben. Mantelzorgers lopen nu al op hun tenen, maar over een paar weken is het voor iedereen gedaan.

Niet dat er iets mis is met hulp bieden aan een ander! Mantelzorgen doe je met liefde en vanzelfsprekendheid. Maar over een paar weken gaat in het Nederlandse zorgsysteem zo’n beetje alles op de schop. En ons mantelzorgers staat een hele zware taak te wachten. Want alle extra hulp, die wat zo vanzelfsprekend was als je hem nodig had, is wegbezuinigd. We gaan van verzorgingsstaat naar participatiemaatschappij – en dat is echt hele andere koek!

Iedereen is straks wel mantelzorger voor iemand. Daarmee krijgen we er allemaal steeds meer taken bij. En het is best lastig om als  als mantelzorger steun te vinden! Er bestaan wel instanties, maar die zijn met name met officiële aspecten bezig.

Vandaag, op de dag van de mantelzorger, presenteren wij mantelzorgelijk.nl. Hier heb je niet alleen op de dag van de mantelzorger iets aan, maar het hele jaar rond.

6621LRzwWe werken samen met vele gastbloggers, die vertellen over hun eigen leven en ervaringen. Denk aan de zorg voor demente ouders, chronisch zieken, gehandicapte kinderen, verslaafde familieleden, of dierbaren met psychische aandoeningen.

We delen nieuwsfeiten en bieden een platform dat niet gekleurd is. Mantelzorgelijk is een site waar je terecht kunt met vragen, onzekerheden of puur omdat je iets met gelijkgestemden wilt delen, zodat je leven misschien iets minder ‘ Mantelzorgelijk ‘ wordt. Want mantelzorgen, dat doe je niet, alleen maar samen!

Benieuwd? Neem dan een kijkje op www.mantelzorgelijk.nl en doe mee!

Lieve groet,

Claudia, Marjolijn en Barbara

#DvdM14

3 minuten, 500 jaar, eeuwig mooi

500-womenDit waanzinnige filmpje, gemaakt door Philip Scott Johnson, duurt nog geen drie minuten. In die tijd luister je niet alleen naar een prachtige cello suite van Bach, gespeeld door de onvolprezen Yo Yo Ma. Je kijkt ook naar een compilatie van 90 schilderijen – portretten van vrouwen, gemaakt tussen 1250 en 1950.

(De volledige lijst van kunstwerken vind je hier: 500 years of women in paintings list.)

Fascinerend, hoe ons beeld van vrouwen en schoonheid in de afgelopen eeuwen is veranderd. Maar ook welke punten in het gezicht van een vrouw (ogen, haren) eeuwigheidswaarde lijken te hebben.

Pak die drie minuten van je dag en droom even mee. Mooidus!

500 Years of Female Portraits in Western Art from Philip Scott Johnson on Vimeo.

De sufste verkiezingen, tóch gaan!

mooidus van de dag

Ik heb zojuist gestemd. Niet omdat ik zo’n enorme fan ben van het Europees Parlement. Maar aangezien ze daar toch zitten, ook als ik niet stem, kies ik voor een partij die in mijn ogen de beste plannen voor samenwerking en groei in Europa heeft. Energievoorziening, bijvoorbeeld. Zodat we niet alleen maar gas uit Rusland en olie uit Saoudi Arabië moeten kopen.

Mijn stem ging dus naar GroenLinks. Die zitten met grote, groene, duurzame, sociale partijen uit andere EU-landen in een blok. Ik heb gestemd op Judith Sargentini, eerste vrouw op de lijst. Zij heeft veel ervaring in Brussel en zich met verstandige onderwerpen bezig gehouden. Bas Eickhout, de lijsttrekker, is ook een bekwaam europarlementariër. Hij wordt zelfs een van de meest invloedrijke parlementsleden in Europa genoemd. Er zitten er 751, dus dan ben je geen sufferdje.

Op welke partij ga jij stemmen? En waarom?

hero_hervormen

Alles is… MOOI!

Wat leuk om vandaag gast op Mooidus te zijn! Ik volg Barbara vanaf haar eerste blog op de voet. Even had het er zelfs op geleken dat we samen ‘bloggend’ van start zouden gaan, maar uiteindelijk zijn we ieder een eigen kant op gegaan. En in beide gevallen is dat meer dan MOOI dus! 

foto - versie 2

Ik zal me even voorstellen: mijn naam is Marjolijn, ik ben 48, woon zowat mijn leven lang in Muiderberg, ben ruim 20 jaar getrouwd en moeder van een zoon van 11.

Tien jaar geleden heb ik, samen met Ellen (een klasgenootje van de basisschool) én vriendin Hanneke de beauty salon ‘mooi voor je handen, voeten en huid’ opgestart. Het liep al snel als een tierelier, dus hebben we de salon uitgebreid met Joan van ‘mooi massage’. Vier ZZPers onder één dak, dus vier ‘meisjes van mooi’ – samen zijn we MOOI MUIDERBERG, de leukste no-nonsens salon van Nederland en omstreken.

salonmooi

Barbara en ik kennen elkaar vanaf 2009. Ik heb ongeveer twee jaar praktisch naast haar gewoond – en in die tijd amper één woord met haar gewisseld. Daar kwam pas verandering in toen Bar voor een optreden bij de plaatselijke toneelvereniging rode, lange nagels nodig had. Zo kwam zij in onze salon terecht en sprak ik haar voor het eerst, écht. Een leuk gesprek met ‘een klant’ maar meer was het ook niet… Of beter gezegd: nóg niet.

IMG_2578

Daarna kwam ik haar veelvuldig op Facebook tegen, met name in de Inwoners groep van ons dorp. We reageerden op dezelfde soort discussies of berichten. En vaak gebeurde het, dat zij al een reactie gaf, terwijl ik nog driftig zat te typen op een soort gelijk antwoord… We waren gelijkgestemden, dat bleek al snel.

In dezelfde tijd ontving ik van haar een berichtje via Facebook (waar anders?) waarin Bar me vroeg of ik er bezwaar tegen maakte als zij de naam ‘mooi’ zou gebruiken voor de door haar bedachte plaatselijke verkoopgroep ‘Mooi uit ‘t Gooi’. Dat had ik niet, helemaal gezien het feit dat ik direct verslingerd raakte aan het koopjes jagen binnen die groep. Ons eerste directe contact was nadat Barbara in die groep groene, korte, leren laarsje voor € 10 euro in de aanbieding deed en ik daar als eerste op reageerde. Ik snap trouwens nog steeds niet waarom ik in godsnaam zo fanatiek op die groene laarsjes geboden heb – omdat ik een bloedhekel heb aan groen! Hou het er maar op dat die ontmoeting gewoonweg geregeld móest worden omdat wij samen ‘chicks on a mission’ zouden worden. Ik ging die laarsjes passen maar liep een uur later bij haar de deur uit met een vele betere deal.. Samen de strijd aan tegen een onzalig plan van de gemeente: een kunstgrasveld bij de (door velen) geliefde historische dorpsingang van ons mooie dorp! Die groene laarsjes heb ik de volgende dag al weer doorverkocht..

IMG_2492

Tijdens een vergadering van de gemeenteraad over dat hockeyveld maakten we kennis met nog veel meer mensen met een ‘Hart voor Muiderberg’. En wat er toen gebeurde… Binnen twee dagen waren we continue met elkaar op Facebook te vinden in een speciaal aangemaakte (geheime) groep. Binnen een week hebben we een stichting opgericht. En na een paar weken lag daar, mede door de hulp van heel veel mensen die ontiegelijk veel werk hebben verricht: een complete website, een berg aan onderzoek, een serieuze zienswijze, een online petitie en ruim 600 handtekeningen van medebewoners die tegen de komst van dit veld waren. BANG!

IMG_3571

Vanaf dat moment hebben Barbara en ik elkaar niet meer losgelaten. Elke dag hadden we chatjes via Facebook en zo leerden we elkaar goed kennen. We ontdekten steeds meer raakvlakken en gedeelde interesses. Neem onze DIY manie: zelf getimmerde loungebankjes van pallethout. Dat we het in ons hadden om te klussen, hilarisch gewoon! Toch flikten we het en lagen menige zwoele zomerdag te relaxen op onze eigengemaakte bedjes. Of wat te denken van ons ‘haak’ avontuur: in één avond een poef haken, waarvan onze kinderen niet geloofden dat hun moeders die écht zelf hadden gemaakt! We konden het zelf amper geloven, twee vrouwen met, op dat gebied, linkerhanden.

IMG_0889

Verder merkte ik dat wij een boel karaktereigenschappen delen, waarvan de leukste (maar voor onze directe omgeving beslist de lastigste) is: ‘je vastbijten in iets en het vervolgens niet kunnen loslaten’. Onze mannen wisselen er tijdens voetbal vaak klachten over uit. Ze hebben wat dát betreft ook echt wat met ons te stellen, zoals wij als twee ‘fanatics’ bezig zijn, vaak tot diep in de nacht…

Maar ook ideeën over ‘ondernemen’ en ‘netwerken’, daar staan we exact hetzelfde in. We voelen allebei gewoon dat er óóit, op dat vlak, nog wel een samenwerking aan zit te komen maar hoe, wat en waar? Dat blijft nog even vaag. Voorlopig zijn wij nog te druk met onze eigen MOOI’s dus!

IMG_0867

Achteraf een zak met geld!

Gisteren las ik iets opmerkelijks op de tijdlijn van een vriendin. (Ik ben inmiddels zo vaak op Facebook dat actueel nieuws bijna altijd eerst via een tijdlijn binnen sijpelt.) Het nieuwtje: 20.000 vrouwen, die tussen 2004 en 2008 zwanger waren en als ZZP’er werkten, krijgen misschien alsnog een zwangerschapsuitkering. Want deze vrouwelijke zelfstandigen werden jarenlang door de staat achtergesteld bij vrouwen in loondienst. En dat is in strijd met het VN-vrouwenverdrag.

Geboortejaar 2007: geen zwangerschapsuitkering.

Geboortejaar 2007: geen zwangerschapsuitkering.

Moet je even op je laten inwerken. Vijf tot tien jaar na dato hebben een paar van mijn stoere, zelfstandige vriendinnen met kind alsnog recht op een (bescheiden) financiële vergoeding voor de periode rond de geboorte. Ik hoorde zelf bij de eerste groep ZZP’ers die wél gebruik kon maken van een zwangerschapsuitkering. 2009 werd die regeling ingevoerd. Het was geen vetpot, een maand of drie kreeg ik 70 procent van het minimum loon, maar het was wel érg handig.

Want, zoals bijna iedere vrouw met een kind je kan vertellen: in de weken vlak voor en vlak na de geboorte is het niet handig, niet wenselijk en niet verstandig om fulltime aan de bak te gaan. ZZP’ers hebben toch al de neiging om flink door te bikkelen. (Zie bijvoorbeeld de blog van Els: Maar jij werkt niet, he mam?) Een griep, persoonlijke omstandigheden, zelfs tijdens vakanties – bijna geen enkele zelfstandige sluit de zaak als het niet absoluut onvermijdelijk is.

Geboortejaar 2009: wél een zwangerschapsuitkering

Geboortejaar 2009: wél een zwangerschapsuitkering

Daarom ben ik blij dat er een bescheiden vangnet is gekomen voor vrouwen die hun eigen toko runnen. En ik vind het meer dan terecht dat ook vrouwen die oorspronkelijk achter het net visten, nu met terugwerkende kracht gecompenseerd worden. Drie tot vierduizend euro per ZZP’er, daar gaat het over. Een fijn bedrag om te krijgen. Voor de studie van je kind, voor de kapotte wasmachine, misschien wel voor een paar dagen weg. Even écht vrij om te genieten van je moederschap. Al past je spruit inmiddels niet meer in de maxi cosi!

 

Alle ballen de lucht in!

Gisteren had ik een interview met Emile van der Linde, de gedreven directeur van een kleine, eigenwijze ARBO-dienst. Emile heeft het zijn missie gemaakt om bedrijven en werknemers te begeleiden naar minder ziekteverzuim. Hij weet veel over de redenen waarom mensen zich ziek melden op hun werk. Dat kan een sportblessure zijn, een hardnekkige griep of een burn out. Maar soms is de aanleiding waarom iemand zich ziek meldt, niet het hele verhaal. Bij mensen die vaker uit de running zijn, speelt er vaak meer. Er zijn problemen op de achtergrond. Een zieke partner, geldproblemen, kinderen met een rugzakje. Veel mensen worden ziek van hun zorgen, van uitputting, van moedeloosheid.

moedeloos

Emile vertelde hoe hij samen met zieke of gedemotiveerde werknemers naar oplossingen zoekt. Read More

Mag ik een teiltje?

emancipatie-568x446

NRC Handelsblad heeft een weekendbijlage aan het onderwerp ‘emancipatie’ gewijd. Dat leverde een stroom van reacties op, ik tel er op dit moment bijna 9000. Ook mijn medeblogger Els heeft er een stuk over geschreven – en ik verwacht niet anders dan dat vandaag  de brievenrubrieken  van de kranten vol zullen staan.  De al dan niet gelijke rechten en kansen van vrouwen in ons land, die zijn altijd goed voor discussie.

En aangezien ik aan die discussie graag deelneem, begin ik met een officiële disclaimer. De auteur dezes (yep, that’s me) heeft geen wetenschappelijke achtergrond in genderstudies. Ik weet zeker dat ik niet de juiste termen gebruik en betwijfel of wat ik schrijf politiek correct is. Ik ben ook geen econoom, statisticus of politica. Ben nooit tafeldame bij DWDD geweest. Tevens mis ik werkervaring als CEO van een beursgenoteerd bedrijf. Waarvan akte.

Ik val weliswaar in de categorie ‘fulltime werkende moeder’, maar voel me meestal óf werkend (ik spendeer tijdens onderhandelingen geen enkele gedachte aan mijn kleuter) óf moeder (ik ben in staat om irritante klanten buiten werktijd totaal te verdringen). De combinatie ‘werken én moederen’ lukt me soms eventjes, maar is geen streven op zich. Zooo… heb ik me meteen (da’s vast heel vrouwelijk) een beetje ingedekt. Read More

Cupcakes of powervrouw?

cupcakesDe afgelopen weken is er veel gebeurd in de ‘wereld van het vrouwenbloggen’. Fijne ontwikkelingen voor ‘rond de 40-lezers’ die meer aanbod willen dan de Libelle of de Linda.

De Rotterdamse journaliste Hasna El Maroudi begon met jeanne.nu, een site voor vrouwen met een focus op de onderwerpen van het nieuwe feminisme.  ‘Ons gaat het om de boodschap, niet het vingertje,’ vertelt ze in een groot artikel in De Volkskrant, genaamd ‘Powervrouwen online’. Read More

Niet met twintig, wél met veertig!

“Ondanks alles dat er veranderd is, zou ik nooit meer 20 willen zijn”, schrijft Wendy Fontaine vandaag in de Huffington Post. “Natuurlijk was ik toen dunner, had ik heel veel energie en vrije tijd.  Nu ik veertig ben heb ik meer verantwoordelijkheden, meer rimpels en allerlei lichaamsdelen die hangen. Maar ik heb ook drie dingen, die ik toen niet had: zelfbewustzijn, zelfvertrouwen en een geweldig kind.”

Lees hier een inspirerend lijstje met dingen, die je niet kunt met twintig, maar wél met veertig!

Wendy Fontaine

Wie zegt het in haar gezicht?

anouchka-van-miltenburg-blij

Anouchka van Miltenburg (VVD) is sinds twee jaar voorzitter van de Tweede Kamer. Een baan in de spotlights, waarvoor je stevig in je schoenen moet staan. Ze is zeker niet de eerste vrouw op deze post, Jeltje van Nieuwenhoven en Gerdi Verbeet (beiden PvdA) gingen haar voor.

Anouchka is wél de eerste, die constant stevige kritiek op haar functioneren krijgt.Te emotioneel, te weinig natuurlijk overwicht, geen goed gevoel voor hoofd- en bijzaken, om maar een paar punten te herhalen. Vorige maand kreeg Van Miltenburg haar eigen media-hypeje, na een vernietigend artikel over haar werkstijl in De Volkskrant. Frappant: niet minder dan acht fractievoorzitters deden hun beklag over de kamervoorzitter. Maar allemaal wilden ze anoniem blijven. Read More