Tag Archives: Werk En Prive

Vakantierooster

Jullie hebben het vast al gemerkt, het is wat rustiger op Mooidus dan de afgelopen maanden. De reden is simpel: ik heb de afgelopen weken heel hard gewerkt en had minder tijd om te bloggen. En nu is het zomervakantie.

De vraag is: hoe ga ik die invullen? Vorige zomer was ik geen dag offline. Ik gebruikte mijn social media intensief en verstuurde iedere dag een stapel mails, zakelijk en privé. Mijn telefoon stond altijd aan, want ik werd om de haverklap gebeld voor strategische besprekingen. Ik was weliswaar een paar weken in het buitenland, maar constant ‘paraat’. Om bereikbaar te blijven voor opdrachtgevers natuurlijk. Maar ook uit een soort automatisme.

Het gevolg was dat ik vorige zomer niet echt vrij heb gehad. Het werk ging permanent door en mijn hoofd ook. Het gevolg was ook: spanningen met mijn gezin. Zij waren met mij onderweg en wilden wél van de vrije tijd genieten met het bijbehorende vakantiegevoel. Een reisgenoot die constant zit te mailen en appen, dan wel haar status wil checken, draagt niet echt bij aan de vakantievreugde.

Daarom doe ik het dit jaar anders. Mijn opdrachtgevers weten dat ik komende maand alleen bereikbaar ben voor noodgevallen. En mijn eigen online gedrag? Dat schakel ik om op ‘vakantierooster’. Dat betekent dat het ook op Mooidus de komende periode wat stiller is. De batterij opladen.

Fijne vakantie allemaal! Half augustus zijn we terug.

vakantierooster

Hoeveel laat jij zien?

Het is een vraag die iedereen die op social media actief is, aan zichzelf (en waarschijnlijk ook aan anderen) stelt: hoeveel laat je zien? Welke aspecten van je leven deel je met je online vrienden?

Schrijf je weleens wat over je werk? Maak je een foto van bijzonder lekker eten? Deel je foto’s van leuke uitjes? Of herplaats je bij voorkeur leuke citaten en internet-hypejes? Alles kan – en ook in mijn vriendenkring gaan mensen heel verschillend om met de verschillende mogelijkheden.

meanwhile-on-instagram

Privacy, ook van de kinderen, is in ieder geval een belangrijk onderwerp. Sommige van mijn vriendinnen posten graag familiekiekjes, anderen juist niet. De één zegt: ‘Ik plaats wel selfies, maar mijn kinderen komen niet met een foto op Facebook’, de ander zegt: ‘Ik plaats gewoon leuke foto’s – maar altijd zonder naam’ en de derde taalt er niet naar en deelt alles. Zelf plaats ik weleens foto’s van mijn kind, maar leg ik de grens bij ‘taggen’. Ze is nog klein en zal later zelf bepalen of en hoe ze online te vinden is. Een eigen profiel en met naam en toenaam op het net, dat zie ik niet zitten.

IMG_4467

Ik deel weleens foto’s van mijn dochter op internet. Maar zonder taggen, want ze bepaalt later zelf welk deel van haar leven ze online wil hebben.

Al of niet je persoonlijke mening delen, dat is een andere vraag. Ik schreef vorige week een blog waarin ik mijn zicht deelde op de mediabehandeling van Volkert van der Graaf. Het was geen wereldschokkende mening, denk ik. Toch vielen mij twee dingen op. Ten eerste: die blog is enorm goed gelezen, mensen vonden het dus een interessant onderwerp. Maar in tegenstelling tot ‘onschuldige onderwerpen’ heeft op dit stukje niemand een reactie op achtergelaten. Ten tweede: veel mensen deelden na het lezen privé wél hun mening met me. En vaak met de opmerking erbij: zo en zo denk ik erover, maar dat ga ik echt niet op internet delen. En daar heb ik alle begrip voor, want de grens ligt voor iedereen anders.

Sinds begin dit jaar schrijf ik bijna dagelijks een blog. Natuurlijk bepaal ik zelf hoeveel persoonlijks en hoeveel mening ik in mijn stukjes deel. Als je ze allemaal leest, zul je zeker een bepaalde indruk van mij en mijn leven krijgen. Maar ik laat natuurlijk ook heel veel weg. En ik ben me er terdege van bewust dat vrijwel iedereen om mij heen zijn of haar online persona op dezelfde manier ‘filtert’.

Zijn blogs en social media profielen daarom bij voorbaat ‘nep’? Nee, niet persé. Maar ze zijn onvolledig. Je zult nooit het hele plaatje te zien krijgen. Je zult nooit het hele verhaal lezen. Als je dat van elkaar weet, zijn posts op social media (in mijn ogen) een welkome aanvulling op het contact dat je ook op andere manieren onderhoudt.

Zeg eens… NEE

Mijn agenda staat vol met afspraken. Ik werk immers voor verschillende opdrachtgevers. Daarnaast investeer ik tijd in netwerken en vrijwilligerswerk. Ik maak afspraken met vriendinnen, met de kapper en de tandarts. En dat telt lekker op, zeker in de maand voor de vakantie. Voor mij is juni traditioneel de allerdrukste maand van het jaar.

Patty Golsteijn

Patty Golsteijn leert jou als zelfstandig professional hoe te kappen met alle crap in je werk en je leven.

Hoe maak je meer ruimte in je agenda, in je hoofd en uiteindelijk ook in je  leven? Die vraag stellen veel mensen. Patty Golsteijn heeft zich gespecialiseerd in het creëren van ruimte. En die kennis deelt ze graag, bijvoorbeeld op de website minimalswitch.nl. Ik volg op het moment Patty’s gratis online projectje ‘Clean up your life’. 30 dagen lang ontvang je een mailtje, met suggesties om de je agenda op orde te krijgen. Lucht maken in je uitpuilende to-do-lijsten. Terug naar de dingen die het belangrijkste zijn: prioriteiten stellen.

Ook als niet alles op mij persoonlijk van toepassing is: er zitten een paar handige tips tussen:

- Tegen het gevoel dat je nooit meer een ‘clean slate’ hebt: werk  niet met één grote to-do-lijst waar je toch nooit doorheen komt, maar splits je to-do’s op in ‘taken’ en ‘ideeën’.

- Tegen eeuwige haast: bouw rond iedere afspraak een buffer van 15-30 minuten. Standaard. Scheelt je rennen én zorgt in het beste geval voor extra tijd!

- En mijn favoriet, tegen uitvoerings-stress: neem iedere week een kwartier om je werk te plannen. Spreek je week even door met een ‘sparring-partner’. Door de struikelblokken te benoemen (misschien blijf je bepaalde dingen eeuwig doorschuiven, of plan je structureel te weinig tijd voor een bepaalde klus) los je samen veel op!

Claire Diaz-Ortiz werkt bij Twitter en is volgens Fast Company één van de meest invloedrijke mensen ter wereld op social media.

Claire Diaz-Ortiz werkt bij Twitter en is volgens Fast Company één van de meest invloedrijke mensen ter wereld op social media.

Vandaag ontvang ik een mailtje van Patty met daarin de grappige opdracht ‘zeg een hele dag NEE’. Hahaha, zou ik dat kunnen? En wil ik dat wel? Het is in ieder geval een goede oefening voor de velen onder ons die veel te snel en vaak ‘JA’ zeggen – en daardoor in de problemen komen, omdat ze geen seconde voor eigen dingen overhouden.

En aangezien ‘NEE’ soms best onaardig klinkt, zit er bij de opdracht een alleraardigst lijstje (geschreven door twitter-icoon Claire Diaz-Ortiz) met 99 andere manieren om nee te zeggen. In het Engels, maar hier vind je wel wat inspiratie!


99 Ways to Say No

  1. Not now.
  2. Look! Squirrel! (This was the best NO suggestion I received from a commentor on my earlier post. I can’t wait to use it.)
  3. My word of the year is REST, so I can’t fit another thing in.
  4. Nope.
  5. No thanks, I won’t be able to make it.
  6. Not this time.
  7. Heck no.
  8. No way, Jose. (Since my husband is named Jose, this is a favorite in our house.)
  9. Regrettably, I’m not able to.
  10. It’s that time of the year when I must say no.
  11. It’s a Wednesday. I have a “No on Wednesday” policy.
  12. Ask me in a year.
  13. I know someone that might be a fit for that. I’ll email you their information.
  14. You’re so kind to think of me, but I can’t.
  15. Maybe another time.
  16. Sounds great, but I can’t commit.
  17. Rats! Would’ve loved to.
  18. I’m slammed.
  19. Perhaps next season when things clear up.
  20. I’m at the end of my rope right now so have to take a raincheck.
  21. If only it worked.
  22. I’ll need to bow out.
  23. I’m going to have to exert my NO muscle on this one.
  24. I’m taking some time.
  25. Thanks for thinking of me, but I can’t.
  26. I’m in a season of NO.
  27. I’m not the girl for you on this one.
  28. I’m learning to limit my commitments.
  29. I’m not taking on new things.
  30. Another time might work.
  31. It doesn’t sound like the right fit.
  32. I’m RESTing right now.
  33. I’m not sure I’m the best for it.
  34. No thank you, but it sounds lovely.
  35. It sounds like you’re looking for something I’m not able to give right now.
  36. I believe I wouldn’t fit the bill, sorry.
  37. It’s not a good idea for me.
  38. Not now.
  39. I’m trying to cut back.
  40. I won’t be able to help.
  41. If only I had a clone!
  42. I’m not able to set aside the time needed.
  43. I won’t be able to dedicate the time I need to it.
  44. I’m head-down right now on a project, so won’t be able to.
  45. I wish there were two of me!
  46. I’m honored, but can’t.
  47. NoNoNoNoNoNo.
  48. I’m booked into something else.
  49. I’m not able to make that time.
  50. Thanks, but no thanks.
  51. I’m not able to make it this week/month/year.
  52. Bye now.
  53. I’ve got too much on my plate right now.
  54. I’m not taking on anything else right now.
  55. Bandwidth is low, so I won’t be able to make it work.
  56. I wish I could make it work.
  57. Not possible.
  58. I wish I were able to.
  59. If only I could!
  60. I’d love to — but can’t.
  61. Darn! Not able to fit it in.
  62. Nah.
  63. No thanks, I have another commitment.
  64. Unfortunately, it’s not a good time.
  65. Sadly I have something else.
  66. Unfortunately not.
  67. I have something else. Sorry.
  68. Apologies, but I can’t make it.
  69. Thank you so much for asking. Can you keep me on your list for next year?
  70. I’m flattered you considered me, but unfortunately I’ll have to pass this time.
  71. And my favorite, “Oh I wish I could help but you know, I bet Claire could help you with that.”
  72. Thank you for thinking of me. Unfortunately it’s just not a match.
  73. No, sorry, that’s not really my thing
  74. Can I get back to you on that?
  75. Ew.
  76. No, I’d rather you didn’t, but thanks anyway
  77. I can’t make it work.
  78. It just won’t fit right now.
  79. I’m really buckling down on my priorities right now, so I can’t.
  80. No say I.
  81. What’s the compensation?
  82. How much are you able/willing to pay
  83. Ick.
  84. Are you able to better that offer?
  85. Sorry, no can do.
  86. I only say yes to very select opportunities, and unfortunately this doesn’t meet my criteria.
  87. The demands would be too much for me.
  88. It’s not feasible for me to take this on.
  89. I wish I had all the time in the world.
  90. My body double can.
  91. In another life.
  92. I cry, but decline.
  93. My advisors won’t agree to it.
  94. My body says yes, but my heart says No.
  95. I’m not the person you’re looking for.
  96. I don’t have an iota of bandwidth left in my brain.
  97. If only.
  98. N to the O.
  99. NO.

    no!

Alles is… MOOI!

Wat leuk om vandaag gast op Mooidus te zijn! Ik volg Barbara vanaf haar eerste blog op de voet. Even had het er zelfs op geleken dat we samen ‘bloggend’ van start zouden gaan, maar uiteindelijk zijn we ieder een eigen kant op gegaan. En in beide gevallen is dat meer dan MOOI dus! 

foto - versie 2

Ik zal me even voorstellen: mijn naam is Marjolijn, ik ben 48, woon zowat mijn leven lang in Muiderberg, ben ruim 20 jaar getrouwd en moeder van een zoon van 11.

Tien jaar geleden heb ik, samen met Ellen (een klasgenootje van de basisschool) én vriendin Hanneke de beauty salon ‘mooi voor je handen, voeten en huid’ opgestart. Het liep al snel als een tierelier, dus hebben we de salon uitgebreid met Joan van ‘mooi massage’. Vier ZZPers onder één dak, dus vier ‘meisjes van mooi’ – samen zijn we MOOI MUIDERBERG, de leukste no-nonsens salon van Nederland en omstreken.

salonmooi

Barbara en ik kennen elkaar vanaf 2009. Ik heb ongeveer twee jaar praktisch naast haar gewoond – en in die tijd amper één woord met haar gewisseld. Daar kwam pas verandering in toen Bar voor een optreden bij de plaatselijke toneelvereniging rode, lange nagels nodig had. Zo kwam zij in onze salon terecht en sprak ik haar voor het eerst, écht. Een leuk gesprek met ‘een klant’ maar meer was het ook niet… Of beter gezegd: nóg niet.

IMG_2578

Daarna kwam ik haar veelvuldig op Facebook tegen, met name in de Inwoners groep van ons dorp. We reageerden op dezelfde soort discussies of berichten. En vaak gebeurde het, dat zij al een reactie gaf, terwijl ik nog driftig zat te typen op een soort gelijk antwoord… We waren gelijkgestemden, dat bleek al snel.

In dezelfde tijd ontving ik van haar een berichtje via Facebook (waar anders?) waarin Bar me vroeg of ik er bezwaar tegen maakte als zij de naam ‘mooi’ zou gebruiken voor de door haar bedachte plaatselijke verkoopgroep ‘Mooi uit ‘t Gooi’. Dat had ik niet, helemaal gezien het feit dat ik direct verslingerd raakte aan het koopjes jagen binnen die groep. Ons eerste directe contact was nadat Barbara in die groep groene, korte, leren laarsje voor € 10 euro in de aanbieding deed en ik daar als eerste op reageerde. Ik snap trouwens nog steeds niet waarom ik in godsnaam zo fanatiek op die groene laarsjes geboden heb – omdat ik een bloedhekel heb aan groen! Hou het er maar op dat die ontmoeting gewoonweg geregeld móest worden omdat wij samen ‘chicks on a mission’ zouden worden. Ik ging die laarsjes passen maar liep een uur later bij haar de deur uit met een vele betere deal.. Samen de strijd aan tegen een onzalig plan van de gemeente: een kunstgrasveld bij de (door velen) geliefde historische dorpsingang van ons mooie dorp! Die groene laarsjes heb ik de volgende dag al weer doorverkocht..

IMG_2492

Tijdens een vergadering van de gemeenteraad over dat hockeyveld maakten we kennis met nog veel meer mensen met een ‘Hart voor Muiderberg’. En wat er toen gebeurde… Binnen twee dagen waren we continue met elkaar op Facebook te vinden in een speciaal aangemaakte (geheime) groep. Binnen een week hebben we een stichting opgericht. En na een paar weken lag daar, mede door de hulp van heel veel mensen die ontiegelijk veel werk hebben verricht: een complete website, een berg aan onderzoek, een serieuze zienswijze, een online petitie en ruim 600 handtekeningen van medebewoners die tegen de komst van dit veld waren. BANG!

IMG_3571

Vanaf dat moment hebben Barbara en ik elkaar niet meer losgelaten. Elke dag hadden we chatjes via Facebook en zo leerden we elkaar goed kennen. We ontdekten steeds meer raakvlakken en gedeelde interesses. Neem onze DIY manie: zelf getimmerde loungebankjes van pallethout. Dat we het in ons hadden om te klussen, hilarisch gewoon! Toch flikten we het en lagen menige zwoele zomerdag te relaxen op onze eigengemaakte bedjes. Of wat te denken van ons ‘haak’ avontuur: in één avond een poef haken, waarvan onze kinderen niet geloofden dat hun moeders die écht zelf hadden gemaakt! We konden het zelf amper geloven, twee vrouwen met, op dat gebied, linkerhanden.

IMG_0889

Verder merkte ik dat wij een boel karaktereigenschappen delen, waarvan de leukste (maar voor onze directe omgeving beslist de lastigste) is: ‘je vastbijten in iets en het vervolgens niet kunnen loslaten’. Onze mannen wisselen er tijdens voetbal vaak klachten over uit. Ze hebben wat dát betreft ook echt wat met ons te stellen, zoals wij als twee ‘fanatics’ bezig zijn, vaak tot diep in de nacht…

Maar ook ideeën over ‘ondernemen’ en ‘netwerken’, daar staan we exact hetzelfde in. We voelen allebei gewoon dat er óóit, op dat vlak, nog wel een samenwerking aan zit te komen maar hoe, wat en waar? Dat blijft nog even vaag. Voorlopig zijn wij nog te druk met onze eigen MOOI’s dus!

IMG_0867